P. Otto

foto P. Ottovergrootglas

Liberaal Tweede Kamerlid in de jaren rond de Eerste Wereldoorlog. Hoofd van een ULO-school in Amsterdam, die in 1913 na het vertrek van Henri Polak verrassend in het district Amsterdam III, een rood bolwerk, tot Tweede Kamerlid werd gekozen. Versloeg Oudegeest (SDAP), één van de leiders van de spoorwegstaking in 1903. Was, als voorzitter van de vereniging van schoolhoofden, onderwijswoordvoerder van de liberalen.

Liberale Unie , Vrijheidsbond
in de periode 1913-1922: lid Tweede Kamer

Voornaam

Pieter

Personalia

geboorteplaats en -datum
Winkel (N.H.), 4 januari 1872

overlijdensplaats en -datum
Nijmegen, 7 mei 1954

levensbeschouwing
  • Hervormd (opgevoed)
  • Remonstrants (vanaf omstreeks 1900)

Partij/stroming

partij(en)
  • Liberale Unie, tot 16 april 1921
  • Liberale Staatspartij "De Vrijheidsbond", vanaf 16 april 1921

Hoofdfuncties/beroepen

  • onderwijzer te Amsterdam
  • hoofdonderwijzer, lagere openbare "Van der Ende-school" (Keizersgracht) te Amsterdam, vanaf 1899
  • lid Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 28 november 1913 tot 24 juli 1922 (1913-1918 voor het kiesdistrict Amsterdam III)
  • lid Provinciale Staten van Noord-Holland, van 3 juli 1923 tot 7 juli 1931
  • lid gemeenteraad van Bloemendaal, van 4 september 1923 tot 1 september 1931

Activiteiten

als parlementariër
  • Sprak in de Tweede Kamer vooral over onderwijsaangelegenheden. Speelde in 1916 een belangrijke rol bij de behandeling van het wetsvoorstel tot wijziging van de onderwijsbepalingen in de Grondwet.
  • Voerde ook het woord tijdens het levensmiddelendebat begin 1918 en diende een motie van wantrouwen in tegen minister Posthuma. Die motie werd echter verworpen met 42 tegen 16 stemmen (alleen de sociaal-democraten, de liberaal Van Hamel en Bichon van IJsselmonde stemden vóór).

opvallend stemgedrag
  • In 1916 stemden hij en Eerdmans als enigen van de Liberale Unie tegen een ordevoorstel om de twee voorstellen tot grondwetsherziening (kiesrecht en onderwijs) gezamenlijk te behandelen

Wetenswaardigheden

uit de privésfeer
Zijn vader was schilder

Publicaties/bronnen

literatuur/documentatie
  • P.J. Oud, "Het Jongste Verleden", deel I, 201
  • Onze Afgevaardigden, 1913

Uitgebreide versie

uitgebreide versie

In het digitale biografisch archief van PDC, partner van het Montesquieu Instituut, is een uitgebreide versie van deze pagina aanwezig met bijvoorbeeld partijpolitieke functies, maatschappelijke nevenfuncties, opleiding en wetenswaardigheden. Laat het ons weten als u daar belangstelling voor heeft.

Op bovenstaande tekst en gegevens zijn auteursrechten van PDC van toepassing; overname, in welke vorm dan ook, is zonder expliciete goedkeuring niet toegestaan. Ook de afbeeldingen zijn niet rechtenvrij.

De biografieën betreffen vooral de periode waarin iemand politiek en bestuurlijk actief is of was. PDC ontvangt graag gemotiveerde aanvullingen of correcties.