C. (Ien) van den Heuvel-de Blank - Hoofdinhoud

secretaresse op diverse handelskantoren 

lid gemeenteraad van Leersum, van 3 september 1974 tot april 1975 (voor PvdA/PPR) 

lid Eerste Kamer der Staten-Generaal, van 17 september 1974 tot 17 september 1979 

voorzitter PvdA, van 10 april 1975 tot 25 april 1979 

lid Europees Parlement, van 17 juli 1979 tot 24 juli 1989 

lid afdelingsbestuur Vrouwenbond PvdA 

lid hoofdbestuur Vrouwenbond PvdA 

voorzitter Vrouwenkontakt PvdA, van januari 1969 tot november 1974 

lid partijbestuur PvdA, van 8 maart 1969 tot 5 februari 1971 

tweede vicevoorzitter PvdA, van 5 februari 1971 tot 5 oktober 1972 

eerste vicevoorzitter PvdA, van 5 oktober 1972 tot 10 april 1975 

waarnemend voorzitter PvdA, van 16 november 1974 tot 10 april 1975 

ondervoorzitter socialistische fractie, Europees Parlement, van juli 1979 tot juli 1989 

lid Reclameraad, vanaf oktober 1973 (nog in 1986) 

lid hoofdbestuur VARA (Vereniging van Arbeiders Radio-Amateurs), omstreeks 1974 (nog in 1986) 

lid Raadgevende Vergadering van de Raad van Europa en West-Europese Unie, van 7 mei 1979 tot 1 oktober 1979 

voorzitter IKV (Interkerkelijk Vredesberaad), van 1987 tot 1991 

lid Nederlands Nationaal Comité voor het Internationaal Jaar voor het Gezin 1994, vanaf maart 1993 

lid politieke commissie, van juli 1979 tot juli 1989 

lid commissie institutionele zaken, van januari 1982 tot juli 1984 

lid commissie onderzoek over de positie van de vrouw in Europa, van januari 1982 tot juli 1984 

lid commissie rechten van de vrouw, van juli 1984 tot januari 1987 

lid delegatie voor de betrekkingen met de landen in Midden-Amerika en van de Contadoragroep, van februari 1985 tot juli 1989 

h.b.s.-b 

Hield zich in de Eerste Kamer vooral bezig met buitenlandse zaken 

Voerde in 1976 het woord bij de behandeling van het initiatiefwetsvoorstel Lamberts/Geurtsen/Roethof/Veder-Smit over abortus 

Behoorde in 1978 tot de minderheid van haar fractie die tegen de ontwerp-Wet Investeringsrekening (WIR) stemde 

Behoorde in 1979 tot de minderheid van haar fractie die tegen een voorstel in eerste lezing stemde over herziening van de grondwettelijke bepalingen over toelating, uitzetting, uitlevering, het Nederlanderschap en het ingezetenschap 

Was in 1972 als voorzitter van het PvdA-Vrouwenkontakt mede-initiator van de zogenaamde 'Rooie Vrouwen Plannen'. Dit waren acties gericht tegen onder meer het beeld van vrouwen in reclame-uitingen en voor uitbreiding van kinderopvang. 

Werd in april 1975 tot voorzitter van de PvdA gekozen door Jaap van der Doef met 5973 tegen 5736 stemmen te verslaan. Aanvankelijk was het de bedoeling dat Van der Doef voorzitter zou worden en zij hem zou opvolgen als Tweede Kamerlid. 

Leidde in september 1975 een PvdA-delegatie naar de DDR en na afloop van dat bezoek deed delegatielid Jan Nagel de uitspraak dat de Berlijnse muur historisch gezien juist was geweest. Aanvankelijk nam ze daarvan geen afstand. Nadat onder anderen partijleider Den Uyl de uitspraak feitelijk en politiek onverstandig had genoemd, deed ze dat alsnog. 

Voorstander van nauwere samenwerking tussen PvdA, NVV, NKV, VARA, linkse bladen en culturele organisaties in één grote socialistische 'familie' 

Zette de door haar voorganger Van der Louw ingang gezette polarisatiestrategie voort. De PvdA ontwierp daartoe in 1976 samen met de PPR een resolutie, waarin werd vastgelegd dat zij na de verkiezingen van 1977 alleen zouden gaan regeren als de partijen samen winst zouden behalen en als grootste combinatie uit de stembus zouden komen. Daarmee moest vorming van een tweede kabinet-Den Uyl met een linkse meerderheid worden gewaarborgd. Uiteindelijk werd in januari 1977 vastgelegd dat bij de samenstelling van een nieuw kabinet ook een verhouding 8-8-plus (8 linkse ministers en de minister-president) zou volstaan. 

Tijdens haar voorzitterschap werd in 1977 een nieuw beginselprogramma vastgesteld, waarin solidariteit met de Derde Wereld en met achtergestelden en onderdrukten in de eigen samenleving de centrale thema's waren. Het programma was minder 'bevlogen' en had een minder uitgesproken socialistisch karakter dan het programma uit 1959. 

Behoorde in oktober 1977 tot de acht partijbestuursleden die vóór het aanvaarden van de verhouding 8-7-1 in het beoogde tweede kabinet-Den Uyl stemden 

Werd in 1985 genoemd als kandidaat voor het burgemeesterschap van Delft, maar werd niet benoemd 

Werd in 1974 tot Eerste Kamerlid gekozen door Groep I: Noord-Brabant, Zeeland, Utrecht en Limburg 

Tiel (jeugdjaren) 

's-Gravenhage, Hengelolaan 683, omstreeks 1970 

Leersum, Weidelaan 27, omstreeks 1973 en nog in 1976 

Leersum, Engelberg 8 

Heemstede, Ringmus 68, omstreeks 1996 

Heemskerk