Dit is een artikel in de serie Wandelingen door de Handelingen, een kijkje in de Nederlandse parlementaire geschiedenis aan de hand van spraakmakende debatten. 

De formatie van 2010 was qua uitkomst opmerkelijk. Voor het eerst sinds 1973 kwam er geen parlementair meerderheidskabinet, maar een minderheidskabinet dat dankzij 'gedoogsteun' op voldoende steun van de Tweede Kamer kan rekenen. Anders dan in 1973 werd tussen VVD en CDA een volwaardig regeerakkoord gesloten en daarnaast door VVD, CDA en PVV een gedoogakkoord.

Vraag is of er lessen uit de formatie van 2010 zijn te trekken. Er lijkt veel meer sprake van enkele wetmatigheden (conventies), die ook dit keer werden gevolgd.

Als een Kamercommissie van de Tweede of Eerste Kamer geen vragen of opmerkingen heeft bij een wetsvoorstel en geen wijzigingen wil aanbrengen, brengt zij een blanco (eind)verslag uit. Het wetsvoorstel kan dan als hamerstuk in de plenaire vergadering worden afgehandeld.

Het blanco (eind)verslag is een van de verslagen die bij de schriftelijke voorbereiding van een wetsvoorstel in de Eerste en Tweede Kamer kunnen worden uitgebracht.

Het bruto binnenlands product (BBP) is de totale waarde van alle goederen en diensten die binnen de grenzen van een land zijn geproduceerd. Dit is het belangrijkste meetmiddel voor de marktwaarde van een land. De stijgingen en dalingen van het BBP zijn een graadmeter voor de ontwikkeling van de economie. In Nederland houdt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) deze cijfers bij.

De Stichting van de Arbeid is een in mei 1945 opgericht overlegorgaan van de sociale partners (representatieve centrale werknemers- en werkgeversorganisaties). In de Stichting zijn enkele belangrijke sociale akkoorden gesloten, zoals in 1982 het Akkoord van Wassenaar. De Stichting van de Arbeid werd in 1997 onderscheiden met de Carl-Bertelsmann-Preis.

Elk Kamerlid kan tijdens een debat in de Kamer op elk moment het woord vragen vanwege een persoonlijk feit. Het Kamerlid dat het woord vraagt vanwege een persoonlijk feit krijgt van de voorzitter onmiddellijk het woord. Bij een persoonlijk feit valt te denken aan belediging van een Kamerlid of aantijgingen die als onterecht worden ervaren.

Het Kamerlid dat het woord krijgt moet eerst een voorlopige aanduidingen geven van het feit waarop hij of zij wil reageren. De voorzitter kan dan bepalen of er werkelijk sprake is van een persoonlijk feit.

Voorbeeld:

Kamerleden kunnen een verklaring afleggen om het stemgedrag (meestal van de eigen fractie) toe te lichten. Dat kan als regel na de stemming. In de Tweede Kamer kan de voorzitter echter toestaan dat een stemverklaring wordt afgelegd na sluiting van een debat en dan onmiddellijk voorafgaande aan de stemming. In dat geval kan na een afgelegde stemverklaring de beraadslaging niet worden heropend.

In de Overzeese Gebiedsdelen (eerder Koloniën, later Overzeese Rijksdelen) was een Gouverneur de hoogste gezagsdrager. Alleen in Nederlands-Indië was er een Gouverneur-Generaal.