Een heel enkele keer komt het voor dat een Kamerlid in verkiezingstijd overlijdt. Dit was bijvoorbeeld het geval in 2002, toen Pim Fortuyn negen dagen voor de Tweede Kamerverkiezingen werd doodgeschoten. In de Kieswet staat een bepaling over wat er moet gebeuren als een gekozen kandidaat is overleden.
Het gaat om artikel P 18a van de Kieswet:
"Indien een gekozen kandidaat is overleden, wordt deze bij de toepassing van deze paragraaf buiten beschouwing gelaten."
De Raad van Nederlandsch-Indië was het belangrijkste bestuursorgaan tijdens het koloniale bewind (tot 1942). Het adviseerde de Gouverneur-Generaal over economische en financiële zaken, bestuursaangelegenheden en benoemingen. Aan het hoofd stond de vicepresident.
Sinds 1926 konden er ook inheemse leden worden benoemd, zoals bijvoorbeeld de latere minister Soejono. De vicepresident van de Raad was, na de Gouverneur-Generaal, de belangrijkste koloniale functionaris.
Na de Tweede Kamerverkiezingen van 1929 werd het kabinet-Ruijs de Beerenbrouck III geformeerd. Het was een extraparlementair kabinet, gevormd door de Katholieken, en de twee grote protestantse partijen: Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en Christelijk-Historische Unie (CHU).
DENK neemt sinds 2017 deel aan de Tweede Kamerverkiezingen. In het onderstaande overzicht vindt u de belangrijkste informatie rond DENK en haar deelname aan Tweede Kamerverkiezingen. Naast de gevolgen van de verkiezingen, staat in het overzicht ook vermeld met welke lijsttrekker, programma en belangrijkste kandidaten DENK deelnam aan de verkiezingen.
In de databank van de Kiesraad kunt u meer informatie vinden rond DENK en de Tweede Kamerverkiezingen
Na de Tweede Kamerverkiezingen van 1925 werd het kabinet-Colijn I geformeerd. De coalitie werd gevormd door de Katholieken, en de twee grote protestantse partijen: Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en de Christelijk-Historische Unie (CHU).
Dit is een artikel in de serie Wandelingen door de Handelingen, een kijkje in de Nederlandse parlementaire geschiedenis aan de hand van spraakmakende debatten.
Op 29 oktober 2025 vonden er vervroegde Tweede Kamerverkiezingen plaats na de val van het kabinet-Schoof op 3 juni 2025. Aan de verkiezingen deden 27 partijen mee, waaronder alle 15 partijen die vertegenwoordigd waren in de Kamer. Van de deelnemende partijen haalden er 15 één of meer zetels. D66 en PVV werden met 26 het grootst. 50PLUS keerde na een afwezigheid van twee jaar terug in de Tweede Kamer.
Hoewel het kabinet-Schoof al vele interne crises had gekend, waarvan een deel opgelost en een deel nog open, was asielmigratie de directe reden voor de val van het kabinet. Daarom bood minister-president Dick Schoof op 3 juni 2025 het ontslag van het kabinet aan.
Er zijn kabinetten met een vrij korte zittingsduur geweest. Het kabinet-Fransen van de Putte (1866) regeerde slechts 97 dagen. In de naoorlogse periode was het kabinet-Van Agt II het kortstzittende.
Dat een kabinet al na een jaar viel, kwam ook eerder voor. Dat gebeurde met het kabinet-Biesheuvel. Dat kabinet maakte in 1972 echter nog een 'doorstart' zonder deelname van DS'70.
Op 5 juni 1975 debatteerde de Tweede Kamer over de keuze voor nieuwe gevechtsvliegtuigen. Toenmalig minister van Defensie, Henk Vredeling (PvdA), kwam hierdoor in een lastig parket. Zijn partij was namelijk fel tegen de aanschaf van de beoogde vliegtuigen: de F-16.