Het tellen van de stemmen na een verkiezing is geen sinecure. In Nederland moet er met een papieren biljet en rood potlood worden gestemd. Dit betekent dat alle stemmen met de hand moeten worden geteld. Het tellen van de stemmen is een openbare aangelegenheid en begint direct na het sluiten van de stembus.
Wie kiesgerechtigd is mag op de verkiezingsdag tussen 07.30 en 21.00 uur gaan stemmen. Ten minste veertien dagen daarvoor ontvangen de kiesgerechtigden een stempas om te stemmen in een van de stembureaus in de gemeente waar de kiesgerechtigde woont.
Elke gemeente houdt een kiezersregister bij waarin de kiesgerechtigdheid van de ingezetenen is geregistreerd. Was dit vroeger een apart kaartregister, tegenwoordig is dit register door de vergaande automatisering een geïntegreerd onderdeel van de bevolkingsboekhouding.
Alle Nederlandse staatsburgers van 18 jaar en ouder hebben stemrecht bij verkiezingen en referenda, tenzij bij rechterlijk vonnis het kiesrecht is ontzegd. Men kan stemmen voor:
Politieke partijen of groeperingen kunnen zich bij het centraal stembureau (de Kiesraad) laten registreren. Bij de registratie kan de partij of groepering opgeven onder welke naam zij aan de verkiezingen wil deelnemen. De naam, ook wel aanduiding genoemd, komt boven dan de kandidatenlijst op het stembiljet te staan.
Dit is een artikel in de serie Wandelingen door de Handelingen, een kijkje in de Nederlandse parlementaire geschiedenis aan de hand van spraakmakende debatten.
Dit is een artikel in de serie Wandelingen door de Handelingen, een kijkje in de Nederlandse parlementaire geschiedenis aan de hand van spraakmakende debatten.
Op de website Parlement.com vindt u onafhankelijke informatie over de Nederlandse politiek en over de personen die daarin een rol spelen of hebben gespeeld. De website wordt redactioneel onderhouden door het Montesquieu Instituut (MI). Deze website is niet verbonden aan en wordt niet gefinancieerd door politieke partijen en/of belangengroepen.
Op 27 december 1949 kwam er een einde aan het Nederlandse koloniale bewind in Nederlands-Indië. Daaraan waren ruim vier jaar voorafgegaan van militaire en politieke strijd.
De LPF haalde bij de Tweede Kamerverkiezingen van 15 mei 2002 26 zetels in de Tweede Kamer. Lijsttrekker was Pim Fortuyn, die echter op 6 mei 2002 werd vermoord. Het verkiezingsprogramma was getiteld 'Zakelijk met een hart'. De LPF was kort voor de verkiezingen opgericht en had voor de verkiezingen van 15 mei dus nog geen zetels in de Tweede Kamer.