In de memorie van toelichting is te lezen waarom een wetsvoorstel is ingediend en wat het voorstel precies inhoudt. Dit document kan in omvang variëren van een pagina tot tientallen pagina's. Soms worden daar ook nog bijlagen aan toegevoegd.
Een memorie van toelichting wordt bij uitgebreide wetsvoorstellen opgedeeld in een algemeen gedeelte en een toelichting per artikel.
Met een nota van verbetering kunnen fouten in de tekst van een nog aanhangig wetsvoorstel worden verbeterd. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om schrijf- of taalfouten, verkeerde data of onjuiste bedragen.
Een nota van verbetering kan ook worden ingediend als het wetsvoorstel al door de Tweede Kamer is aangenomen en nog niet is afgehandeld door de Eerste Kamer.
De nota van verbetering kan worden uitgebracht tijdens de schriftelijke voorbereiding van een wetsvoorstel.
De Staten-Generaal was vanaf 1588 de 'regering' van de Republiek der Verenigde Nederlanden (1579-1795). Deze Republiek vond kwam voort uit de Unie van Utrecht die op 21 januari 1579 ontstond en werd gevormd door zeven provincies (gewesten), te weten Gelderland, Holland, Zeeland, Utrecht, Friesland, Overijssel en Groningen. Groningen (Stad en Ommelanden) trad overigens pas in 1594 toe tot de Staten-Generaal.
De kabinetsformatie van 1972-1973 duurde 151 dagen, tot dan toe een record. Uiteindelijk werd door formateurs Burger en Ruppert het kabinet-Den Uyl gevormd, dat een unieke parlementaire basis had. Voor PvdA en D66 was het kabinet-Den Uyl een parlementair kabinet.
De kabinetsformatie van 2010 mondde uit in het minderheidskabinet-Rutte I dat werd gedoogd door de PVV. Dat gebeurde na een moeizame formatie, waarin pas op een (emotioneel) congres van het CDA het groene licht werd gegeven.
Onder het kabinet-Beel I daalde de inflatie van 9,1% in 1946 naar rond de 3½% in 1947 en 1948. Het kabinet richtte zich op de wederopbouw en begon de naoorlogse opbouw van een verzorgingsstaat. Minister Drees (Sociale Zaken) bracht in 1947 de Noodwet Ouderdomsvoorziening tot stand, de voorloper van de AOW.
Het kabinet-Beel II is een overgangskabinet dat slechts enkele maanden, van december 1958 tot maart 1959, regeert. Over de economische prestaties van dit kabinet kan daarom weinig gezegd worden. Premier Beel weet als minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid ad interim nog wel de Algemene Weduwen- en Wezenwet door het parlement te loodsen. De wet was onder het kabinet-Drees IV ingediend door minister Suurhoff.
Het kabinet-Cals regeert ongeveer anderhalf jaar, en heeft dus niet veel tijd om eigen beleid te voeren. Minister Veldkamp (Sociale Zaken en Volksgezondheid) gaat in deze kabinetsperiode verder met het voorbereiden van de Wet op de Arbeidsongeschiktheid (WAO) en start de voorbereidingen voor invoering van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Het kabinet valt tijdens de Nacht van Schmelzer over het begrotingsbeleid.
Het kabinet-De Jong profiteert van de hoogste naoorlogse economische groei, zoals gemeten sinds het begin van de jaren '50. Oplopende inflatie en een loon-prijsspiraal vormen de belangrijkste problemen waarmee het kabinet zich geconfronteerd ziet. Minister De Block (Economische Zaken) stapt naar aanleiding hiervan zelfs op.
De Nederlandse economie beleeft onder het kabinet-De Quay in 1960 een recordgroei van 9%, al valt de groei in de jaren daarna iets terug. In economisch opzicht is deze kabinetsperiode om een aantal redenen bijzonder: in Groningen wordt aardgas ontdekt, in het begrotingsbeleid voert het kabinet de Zijlstranorm in en de geleide loonpolitiek wordt verlaten. Ook komt er een Gemeenschappelijk Europees Landbouwbeleid.