Deze bijzondere commissie onderzocht vanaf 1980 spionage-activiteiten van dr.ir. A. Q. Khan, een Pakistaanse medewerker van splijtstofopwerkingsfabriek Urenco in Almelo.

Begin jl. 1979 werd vanuit het buitenland informatie ontvangen dat het Pakistaanse uraniumverrijkingsprocédé gebaseerd zou zijn op centrifuges van het type dat in Nederland ook werd gebruikt. Daarbij werd gelijk een koppeling gelegd met Khan, die een van de leiders zou zijn van het Pakistaanse uraniumverrijkingsproject.

In 1984 werd het rapport "Overheid en nieuwe religieuze bewegingen" gepresenteerd. Dit rapport was een onderzoek van bijna vier jaar in opdracht van de vaste Commissie voor de Volksgezondheid. Dit rapport was anders dan normaal: naast een kamerstuk was het tevens een academisch proefschrift. Het was een onderzoek naar de belangrijkste religieuze sekten in Nederland en hun mogelijke gevaren voor de geestelijke volksgezondheid.

Aan de hand van enkele ICT-projecten bij de overheid onderzocht een Tweede Kamercommissie waarom er daarbij zoveel mis is gegaan en hoe dat kan worden verbeterd. De commissie werd in juli 2012 ingesteld en bracht op 15 oktober 2014 verslag uit.

Het kabinet besloot in januari 2015 de kern van de aanbevelingen over te nemen. Er komt een tijdelijk Bureau ICT Toetsing (BIT) dat risicovolle ICT-projecten bij de rijksoverheid vooraf gaat toetsen.

Een parlementaire werkgroep uit de commissies voor Buitenlandse Zaken en Handelspolitiek onderzocht in 1978-1982 of oliemaatschappij Shell een embargo van de Verenigde Naties had ontdoken. De VN had een resolutie aangenomen waarin alle staten werden opgeroepen hun economische relaties met Rhodesië (het latere Zimbabwe) te verbreken en een embargo op olie en petroleum te handhaven. Uit een Brits onderzoek bleek dat Shell het VN-embargo overtrad.

De werkgroep bestond uit:

Op 11 april 1978 besloot de Tweede Kamer een bijzondere commissie in te stellen die als taak kreeg een voorbereidend onderzoek te verrichten naar de Arabische boycot en Nederland. Er werd onderzoek gedaan naar economische maatregelen van Arabische landen tegen Nederlandse bedrijven waarvan werd verondersteld dat zij een bijdrage leverden aan versterking van de economische en militair-strategische positie van Israël.

Op 20 september 1978 besloot de vaste commissie voor de Rijksuitgaven een subcommissie Steunverlening Individuele Bedrijven in te stellen, die onderzoek moest doen naar het beleid inzake de verlening van steun en garanties aan individuele bedrijven met overheidsgelden en die met voorstellen moest komen ter verbetering van de parlementaire controle op dit beleid.

De Tweede Kamer besprak het rapport van de subcommissie in maart 1981.

De Algemene financiële beschouwingen (AFB) zijn een belangrijk onderdeel van de begrotingsbehandeling. In de Algemene financiële beschouwingen, die normaliter enige weken na de Algemene politieke beschouwingen plaatsvinden, bespreekt de Tweede Kamer de financiële aspecten van de rijksbegroting. De minister van Financiën debatteert dan met de fractievoorzitters of de financiële woordvoerders van de diverse politieke partijen.

Op 26 november 1991 werd een bijzondere commissie ingesteld voor onderzoek naar de zaak-Bosio (de zaak-B). Bosio was een Franse zakenman, wiens door de overheid gesubsidieerde bedrijf mogelijk betrokken was bij drugstransport en wapenhandel.

De opdracht die de commissie meekreeg was om een nader onderzoek voor te bereiden naar de gang van zaken met betrekking tot de subsidiëring door het ministerie van Economische Zaken en de mogelijke relatie met betrekking tot de drugscontainers.

Op 15 december 1920 werd een commissie benoemd om een onderzoek in te stellen naar door de Staat gesloten contracten voor de levering van vliegtuigen en motoren.

Op 12 mei 1922 kwam de commissie met haar conclusie:

In 1920 onderzocht een commissie door de staat gesloten overeenkomsten met een proefinstallatie voor verwerking van afvalproducten voor veevoederfabricage. De staat zou overeenkomsten gesloten hebben met verschillende personen, waarbij de contracten onderling sterk afweken.

De Bijzondere Commissie bracht op 22 december 1920 verslag uit.

De door de commissie geconstateerde onrechtmatige behandeling door de staat reden was voor schadevergoeding.

De leden van de bijzondere commissie waren: