Het regeerakkoord 'Vertrouwen in de toekomst' omvat de afspraken gemaakt tussen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie en vormde de basis voor het kabinet-Rutte III. Het regeerakkoord telde 70 pagina's. Dit akkoord verschilde sterk met het regeerakkoord van Rutte-II.

Er zijn niet veel (actieve) politici tot een gevangenisstraf veroordeeld. Deels ging het om socialistische en communistische Kamerleden, die de wet overtraden bij politieke activiteiten. Enkele (oud-)Kamerleden maakten zich schuldig aan economische delicten.

In de integrale tekst van de troonrede 2017 is door de redactie structuur aangebracht, zodat u snel tussen de onderdelen kunt navigeren.

Het regeerakkoord van 1977 omvat de afspraken gemaakt tussen regeringspartijen CDA en VVD en vormde de basis voor het kabinet-Van Agt I. Dit regeerakkoord telde 108 pagina's. Centraal in het akkoord stond het grenzen stellen aan overheidsbemoeienis.

Dit waren een aantal van de belangrijkste beleidsafspraken uit het regeerakkoord:

Het aantal ministers is in de loop der tijd sterk toegenomen, al leek het vanaf 2010 even terug te lopen. Er was in ruim 150 jaar een groei van zes naar (soms) zestien ministers. Bovendien kwamen er na 1948 staatssecretarissen, waarvan het aantal overigens vaak wisselde.

In januari 1798 pleegden radicale unitariërs (voorstanders van centraal bestuur) een staatsgreep en stelden een nationale regering in, het uitvoerend bewind. Na een nieuwe staatsgreep door gematigde unitariërs stelde het uitvoerend bewind acht agenten aan, die als onze eerste ministers zijn te beschouwen.

Het huidige reglement van orde van de Eerste Kamer werd in 1995 vastgesteld en daarna nog enkele keren gewijzigd. De belangrijke herzieningen daarvoor waren er in 1967 toen er bijvoorbeeld vaste commissies kwamen, en in 1983 toen veel bepalingen werden gemoderniseerd. Na de instelling van de Eerste Kamer in 1815 was er al een reglement vastgesteld, dat in februari 1849 echter geheel was herzien.

Het kabinet-Balkenende IV nam zich bij de start voor vooral niet al teveel impopulaire bezuinigingsmaatregelen te nemen. Toen de kredietcrisis Nederland in het najaar van 2008 bereikte, gevolgd door de Grote Recessie, waren de plannen van voor de crisis in één klap achterhaald. Minister Bos (Financiën) moest vele tientallen miljarden euro’s inzetten om financiële instellingen van de ondergang te redden.

Dit ministerie was vanaf 16 februari 1957 de nieuwe naam van het ministerie van Overzeese Rijksdelen. Onder het ministerie viel de verantwoordelijkheid voor Suriname en de Nederlandse Antillen, alsmede voor Nieuw-Guinea. De naamswijziging was vooral een wens van Suriname en de Nederlandse Antillen ('de West').