Soms zetten Tweede Kamerleden zich in voor individuele burgers. Wanneer burgers vinden dat de overheid een verkeerde beslissing heeft genomen die hen raakt, richten ze zich vaak met brieven of e-mails tot een Kamerlid. De achterliggende gedachte is vaak dat Kamerleden goed weten bij welke persoon of instantie ze moeten zijn om dit te bespreken. Ook kan het voorkomen dat een Kamerlid, naar aanleiding van zo'n brief of e-mail, schriftelijke vragen gaat stellen in de Kamer.

Een Rijks koninklijk besluit (Rijks KB) is een besluit van de regering van het Koninkrijk (raad van ministers van het Koninkrijk en de Koning als hoofd van het Koninkrijk). De samenstelling van de raad van ministers van het Koninkrijk is vastgelegd in artikel 7 van het Statuut. Een Rijks KB heeft betrekking op het hele Koninkrijk en wordt zonder medewerking van de Staten-Generaal genomen.

De regering bestaat uit de Koning en de ministers. De ministers en staatssecretarissen, zonder de Koning, worden het kabinet genoemd. Zij zorgen voor het bestuur van ons land. Dat betreft bijvoorbeeld zorg voor veiligheid, onderwijs en het milieu. Om aan deze verantwoordelijkheden te kunnen voldoen heeft de regering bepaalde instrumenten, zoals het heffen van belastingen en het verlenen van subsidies, maar ook het vastleggen van regels in wetten en besluiten en het sluiten van verdragen.

Tweede Kamer en kabinet hebben een eigen plaats in het staatsbestel, maar er bestaan ook relaties tussen beide. Een kabinet wordt gevormd op basis van de politieke krachtsverhoudingen in de Tweede Kamer. Het is gebruikelijk dat tijdens de vorming van het kabinet (de kabinetsformatie) afspraken worden gemaakt over het door het kabinet te voeren beleid. Zulke afspraken worden vastgelegd in een regeerakkoord.

Deze Eerste Kamerfractie ontstond op 15 februari 1978 toen het enige lid van de Boerenpartij-fractie, Bertus Maris, liet weten dat hij zijn partijlidmaatschap had opgezegd vanwege onenigheid met partijleider Koekoek. Hij bleef als onafhankelijke tot september 1980 Eerste Kamerlid. Maris was eerder al toegetreden tot de Conservatieve Volkspartij.

Meer over

Deze Eerste Kamerfractie ontstond op 12 september 1995 toen AOV'er Jan Hendriks bekendmaakte dat hij het AOV had verlaten. Het partijbestuur had eerder afstand genomen van zijn fractiegenoot en AOV-oprichter Martin Batenburg. Die had volgens dat bestuur en Hendriks met een eigen aanhang het AOV in diskrediet gebracht.

Tot de financiële oppositie worden de Tweede Kamerleden gerekend die in de periode 1815-1840 voorstander waren van grotere parlementaire invloed op de (meerjarige) begroting. Zij hadden verder kritiek op het koninklijke beleid om financiële zaken buiten het parlement om te regelen, bijvoorbeeld via het Amortisatie Syndicaat.

Tussen 29 juli 1879 en 20 maart 1894 was er in de Tweede Kamer een fractie ('Kamerclub') van de antirevolutionairen, die zich op 3 april 1879 hadden verenigd in de Anti-Revolutionaire Partij (ARP). In 1888-1891 was de ARP regeringspartij. Vóór 1879 waren de antirevolutionairen, met Groen van Prinsterer als voorman, in de Tweede Kamer niet georganiseerd in een fractie.

Deze Eerste Kamerfractie vertegenwoordigde in de jaren 1995-1999 het Platform voor Onafhankelijke Groepen (POG) en de partij De Groenen. In de POG werkten lokale partijen uit Friesland, Drenthe, Gelderland, Zeeland, Noord-Brabant en Limburg samen. Marten Bierman was lid van De Groenen. Hij werd Eerste Kamerlid, hoewel F. Kuperus nummer 1 op de kandidatenlijst stond.

In 1999 werd de naam van de fractie: Onafhankelijke Senaatsfractie (OSF).