Deze liberale kamerclub van circa 30 leden werd op 23 mei 1894 gevormd. Het doel was regelmatig overleg tussen gelijkgezinden om zo een gemeenschappelijk handelen voor te bereiden. Kern van de club waren de voorstanders van verdere kiesrechtuitbreiding (Takkianen), maar ook oud-liberalen en radikalen konden toetreden.
Voorzitter was Goeman Borgesius en bestuursleden waren Veegens en Cremer.
Deze liberale Kamerclub ontstond in juni 1896 na een geschil van mening onder de liberalen over de ontwerp-Kieswet van Van Houten. Dertien leden steunden het wetsontwerp, terwijl de andere leden van de vooruitstrevend liberale Kamerclub daar tegen waren. Zij vonden de kiesrechtuitbreiding die de nieuwe wet zou opleveren onvoldoende.
In 1879 ontstond in de Tweede Kamer een liberale (sub)club, die naar hun voorman, mr. J. Kappeyne van de Coppello, de 'Kappeynianen' werd genoemd. Die maakte er zelf overigens geen deel van uit, want hij was sinds 1877 geen Kamerlid meer. De Kappeynianen behoorden niet tot de grotere 'plenaire' liberale kamerclub.
De fractie lid-Van As ontstond op 11 september 2006, nadat Gerard van As uit de groep-Nawijn stapte. Van As zou samen met Hilbrand Nawijn met de nieuw opgerichte Partij voor Nederland deelnemen aan de verkiezingen van 2006. Van As vond de koers van de partij echter te rechts en besloot uit de partij te stappen.
De Nationale conventie werd per 1 januari 2006 door minister Pechtold ingesteld om de vraag te beantwoorden of belangrijke elementen uit het huidige staatsbestel nog voldeden. De CDA'er Rein Jan Hoekstra was voorzitter.
De fractie lid-Nawijn ontstond op 23 juni 2005, nadat Hilbrand Nawijn uit de LPF-fractie stapte vanwege kritiek op zijn te solistische optreden. De fractie was van 23 juni 2005 tot 17 augustus 2006 in de Tweede Kamer vertegenwoordigd.
De Partij voor de Dieren (PvdD) beschouwt dieren als de allerzwaksten in de samenleving en wil dierenwelzijn terugbrengen op de politieke agenda.
De Ouderenunie was de opvolger van de Unie 55+, waarvoor Bertus Leerkes van 1994-1998 in de Tweede Kamer zat. De partij zette zich vooral in voor de behartiging van de belangen van ouderen, maar wilde het algemeen maatschappelijk belang niet uit het oog verliezen.
