Tussen 1798 en 1840 bestond de functie van algemeen secretaris van staat. Dit was de hoogste staatsambtenaar, die ondersteuning gaf aan de uitvoerende macht. Eerst was dat het Uitvoerend Bewind en het Staatsbewind (tot 1805), daarna de raadpensionaris (1805-186) en de koning (1806-1810). Onder Willem I en II was er eveneens een (algemeen)secretaris van staat.
Het wisselen van politiek leider bij de PvdA ging niet altijd zonder problemen. Per definitie betekent het vertrek van een beeldbepalend politicus onzekerheid. Drees en Den Uyl hadden een zo sterke positie en waren zo beeldbepalend dat hun opvolging direct gevolgen had voor de positie van de PvdA.
In 1814 werd een uit één Kamer bestaande Staten-Generaal ingesteld, die als medewetgever optrad en een beperkt budgetrecht had. Anders dan in de Staten-Generaal vóór 1795 vertegenwoordigden de afgevaardigden het gehele Nederlandse volk. Zij waren niet langer gedeputeerden van hun provincie en zij stemden anders dan in de 'oude' Staten-Generaal zonder last (opdracht) en ruggespraak (overleg). Hun titel was 'Edel Mogende Heeren'.
De secretaris-generaal is de hoogste ambtenaar van een ministerie. Behalve belangrijk ambtelijk adviseur van de minister en/of staatssecretaris(sen) is de secretaris-generaal ook belast met de leiding aan het ambtelijke apparaat.
De viceminister-president vervangt bij afwezigheid of ziekte de minister-president. Hij of zij zit dan bijvoorbeeld de ministerraad voor en voert namens het kabinet het woord.
In een coalitiekabinet is de viceminister-president als regel van een andere politieke partij dan de minister-president. Als drie partijen een kabinet vormen, zijn er meestal twee vicepremiers.
De tijdelijke vervanging van volksvertegenwoordigers wegens ziekte, zwangerschap en bevalling is bij wet geregeld. Het gaat hierbij om leden van de Tweede Kamer en Eerste Kamer, alsmede leden van de gemeenteraad en Provinciale Staten. De tijdelijke vervangingstermijn is 16 weken. Een volksvertegenwoordiger mag zich maximaal drie maal laten vervangen.
Een minister zonder portefeuille is verantwoordelijk voor een bepaald beleidsterrein, maar heeft niet de politieke leiding over een ministerie. Ministers zonder portefeuille hebben, anders dan staatssecretarissen, zitting in de ministerraad en kunnen dus ook meestemmen over alle beslissingen. De benoeming van een minister speciaal voor een bepaald beleidsterrein is een teken dat men dit onderwerp belangrijk vindt.
De fractievoorzitter geeft leiding aan een fractie in de Eerste Kamer. Hij/zij zit de fractievergaderingen voor en treedt op als woordvoerder bij de algemene politieke beschouwingen over de rijksbegroting en bij belangrijke debatten.
In de Eerste Kamer is een fractievoorzitter tevens lid van het College van fractievoorzitters dat de werkzaamheden van de Eerste Kamer regelt.
De Eerste Kamer telt op dit moment 29 vrouwen. Dit aantal is verdeeld over 11 fracties. De SP, SGP, het FVD, 50PLUS en OPNL hebben geen vrouwelijke leden.
De aangelegenheden van Caraïbisch Nederland worden sinds 1998 behartigd door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Tijdens het kabinet-Rutte III was staatssecretaris Raymond Knops, onder verantwoordelijkheid van de minister, met deze taak belast. De portefeuille van koninkrijksrelaties lag vaker bij de staatssecretaris.