Er zijn vele soorten referenda die elk hun voor- en nadelen hebben. Zo kan het initiatief van een referendum bij de burgers of de overheid liggen. Referenda kunnen gaan over het terugdraaien van een overheidsbeslissing of over een initiatief van de burgers. Ook kan de uitslag van een referendum bindend of niet-bindend zijn. De volgende referenda zijn mogelijk:
Politiek Den Haag bestaat uit veel meer dan de politieke partijen en de afzonderlijke politici. De Tweede Kamerfracties en de individuele Tweede Kamerleden worden bij het uitvoeren van hun werkzaamheden namelijk bijgestaan door een grote staf van ondersteunend personeel. Zij assisteren de Kamerleden en de Kamerfracties bij hun dagelijkse taken. Daarbij valt te denken aan het inhoudelijk voorbereiden van debatten, het afhandelen van de post en het beheren van de agenda.
Op 14 december 2016 stelde de Tweede Kamer een tijdelijke parlementaire ondervragingscommissie in die onderzoek moest doen naar fiscale constructies. Het onderzoek was gericht op twee afzonderlijke onderwerpen: het doorsluizen van kapitaal via in Nederland gevestigde brievenbusfirma's en het wegsluizen van particuliere vermogens naar buitenlandse doelvennootschappen.
In artikel 66 van de Grondwet is geregeld dat vrijwel alle parlementaire vergaderingen openbaar zijn. Dit geeft de kiezers en de media de mogelijkheid om te zien hoe partijen en gekozenen hun werk doen in het parlement en welke standpunten zij innemen. Er zijn veel mogelijkheden om vergaderingen van de Tweede en Eerste Kamer te volgen.
Soms zetten Tweede Kamerleden zich in voor individuele burgers. Wanneer burgers vinden dat de overheid een verkeerde beslissing heeft genomen die hen raakt, richten ze zich vaak met brieven of e-mails tot een Kamerlid. De achterliggende gedachte is vaak dat Kamerleden goed weten bij welke persoon of instantie ze moeten zijn om dit te bespreken. Ook kan het voorkomen dat een Kamerlid, naar aanleiding van zo'n brief of e-mail, schriftelijke vragen gaat stellen in de Kamer.
Een Rijks koninklijk besluit (Rijks KB) is een besluit van de regering van het Koninkrijk (raad van ministers van het Koninkrijk en de Koning als hoofd van het Koninkrijk). De samenstelling van de raad van ministers van het Koninkrijk is vastgelegd in artikel 7 van het Statuut. Een Rijks KB heeft betrekking op het hele Koninkrijk en wordt zonder medewerking van de Staten-Generaal genomen.
De regering bestaat uit de Koning en de ministers. De ministers en staatssecretarissen, zonder de Koning, worden het kabinet genoemd. Zij zorgen voor het bestuur van ons land. Dat betreft bijvoorbeeld zorg voor veiligheid, onderwijs en het milieu. Om aan deze verantwoordelijkheden te kunnen voldoen heeft de regering bepaalde instrumenten, zoals het heffen van belastingen en het verlenen van subsidies, maar ook het vastleggen van regels in wetten en besluiten en het sluiten van verdragen.
Tweede Kamer en kabinet hebben een eigen plaats in het staatsbestel, maar er bestaan ook relaties tussen beide. Een kabinet wordt gevormd op basis van de politieke krachtsverhoudingen in de Tweede Kamer. Het is gebruikelijk dat tijdens de vorming van het kabinet (de kabinetsformatie) afspraken worden gemaakt over het door het kabinet te voeren beleid. Zulke afspraken worden vastgelegd in een regeerakkoord.
Deze Eerste Kamerfractie ontstond op 15 februari 1978 toen het enige lid van de Boerenpartij-fractie, Bertus Maris, liet weten dat hij zijn partijlidmaatschap had opgezegd vanwege onenigheid met partijleider Koekoek. Hij bleef als onafhankelijke tot september 1980 Eerste Kamerlid. Maris was eerder al toegetreden tot de Conservatieve Volkspartij.
Meer over
Deze Eerste Kamerfractie ontstond op 12 september 1995 toen AOV'er Jan Hendriks bekendmaakte dat hij het AOV had verlaten. Het partijbestuur had eerder afstand genomen van zijn fractiegenoot en AOV-oprichter Martin Batenburg. Die had volgens dat bestuur en Hendriks met een eigen aanhang het AOV in diskrediet gebracht.