Veertig jaar geleden kwam na jaren discussie de Omroepwet tot stand. Terwijl in de maatschappij de ontzuiling zich alom aandiende, trokken de verzuilde partijen een laatste verdedigingslinie op.
Provinciale Staten worstelen nogal met existentiële problemen, waarop zij reageren met overactief handelen. Helpen doet het niet, maar het roept wel de behoefte op aan remedies die erger zijn dan de kwaal.
Over de afloop van de crisis over het generaal pardon zijn nogal stellige conclusies getrokken. Maar hadden we niet met een zeer uitzonderlijke situatie te maken?
Was het onkunde of onwil, al die zonden tegen het staatsrecht in de week na Sinterklaas? Of is een linkse meerderheid eigenlijk geen echte meerderheid?
In 1997 was de in de titel vermelde uitroep van minister Zalm als reactie op een aangenomen motie nog reden tot algehele hilariteit. Nu was dat wel anders.
Uit de verkiezingsuitslag zijn diverse conclusies te trekken. Eén ervan is dat de staatkundige vernieuwing in de ijskast kan worden gezet. Of toch niet?