Mr. H.P.A. (Hilbrand) Nawijn - Hoofdinhoud

ARP (Anti-Revolutionaire Partij), tot 11 oktober 1980 

CDA (Christen-Democratisch Appèl), van 11 oktober 1998 tot 16 juli 2002 

LPF (Lijst Pim Fortuyn), van 16 juli 2002 tot 24 augustus 2004 

Lijst Hilbrand Nawijn (plaatselijke lijst, gemeenteraadsverkiezingen Zoetermeer), vanaf 2006 

Partij voor Nederland, van 22 augustus 2006 tot 26 november 2006 

juridisch medewerker, hoofdafdeling staats- en strafrecht, ministerie van Justitie, van september 1973 tot september 1980 

hoofd afdeling asielzaken, directie Vreemdelingenzaken, ministerie van Justitie, van september 1980 tot 1988 

directeur Vreemdelingenzaken/hoofddirecteur, IND (Immigratie- en Naturalisatie Dienst), ministerie van Justitie, van 1988 tot 1996 

directeur bij KPMG Management Services te Hilversum, van 1996 tot 1998 

organisatieadviseur adviesbureau "Marezate" B.V., van 1997 tot 1998 

advocaat, advocatenkantoor "Hoens & Souren", van 1998 tot 1 januari 2002 

advocaat, advocatenkantoor "Nawijn" te Zoetermeer, van 1 januari 2002 tot 22 juli 2002 

lid gemeenteraad van Zoetermeer, van 14 maart 2002 tot 22 juli 2002 (namens het CDA) 

minister zonder portefeuille, minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, van 22 juli 2002 tot 27 mei 2003 

lid Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 30 januari 2003 tot 30 november 2006 

fractievoorzitter Groep-Nawijn, Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 23 juni 2005 tot 30 november 2006 (eenmansfractie) 

lid gemeenteraad van Zoetermeer, vanaf 16 maart 2006 (namens de Lijst Hilbrand Nawijn) 

eigenaar juridisch en financieel-economisch adviesbureau "Nawijn Consultancy", vanaf november 2006 

advocaat, advocatenkantoor "Paardekooper" te Zoetermeer, van 21 februari 2008 tot 2011 

lid bestuur CDA afdeling Zoetermeer (in de jaren'80) 

lid CDA-studiecommissie Asiel en Integratie 

toegevoegd lid bestuur LPF, van 19 juni 2004 tot augustus 2004 

lijsttrekker Lijst Hilbrand Nawijn, gemeenteraadsverkiezingen Zoetermeer, 2006 

lijsttrekker Partij voor Nederland, Tweede Kamerverkiezingen 2006 

lijsttrekker Lijst Hilbrand Nawijn, gemeenteraadsverkiezingen Zoetermeer, 2010 

vicevoorzitter Stichting Exploitatie PWA Centrum Zoetermeer (Silverdome) 

voorzitter Stichting Kidz Calling 4 Help (initiatiefnemer) 

secretaris Stichting Promotie Zoetermeer/Floravontuur 

lid Raad van Toezicht Stichting Jeugdzorg Zuid-Holland 

lid bestuur Stichting Effatha 

voorzitter voetbalvereniging "D.S.O." (Door Samenspel Overwinnen) te Zoetermeer, tot 1998 

voorzitter businessclub voetbalvereniging "D.W.O." (Door Wilskracht Ontstaan) te Zoetermeer 

lid bestuur Stichting City Team 

juridisch adviseur bij advocatenkantoor Weerts en Van Rooy te Rotterdam 

lid Tijdelijke Commissie Onderzoek Zorguitgaven (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 26 juni 2003 tot 30 november 2006 

ondervoorzitter vaste commissie voor Europese Zaken (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 27 augustus 2003 tot 3 november 2005 

h.b.s.-b, Prot.Chr. "Emelwerda College" te Emmeloord 

Nederlands recht: publiekrecht, Rijksuniversiteit Groningen, tot 1973 

Als LPF-Tweede Kamerlid hield hij zich onder meer bezig met vreemdelingenzaken, Antilliaanse zaken, en volksgezondheid, welzijn en sport 

Interpelleerde op 7 april 2004 minister Hoogervorst over Ziekenhuis Emmeloord 

Interpelleerde op 9 maart 2006 minister Verdonk over de zaak-Kalou (versnelde asielprocedure voetballer) 

Door hem gestelde vragen over de Zembla-uitzending over Hirsi Ali waren de inleiding tot de affaire rond dit Kamerlid 

Tijdens zijn ministerschap werden twee uitzendcentra opgericht 

Besloot in september 2002 op basis van een ambtsbericht dat de situatie in Afghanistan zodanig was, dat het vertrekmoratorium voor asielzoekers uit dat land kon worden beëindigd. 

Besloot in november 2002 op basis van een ambtsbericht dat de situatie in Centraal Irak zodanig was, dat het vertrekmoratorium voor asielzoekers uit dat gebied kon worden beëindigd. Er kwam wel een categorale bescherming voor asielzoekers geboren in Centraal-Irak. 

Speelde als hoofd van de directie Vreemdelingenzaken op Justitie een belangrijke rol bij de oprichting van de IND, de inrichting van aanmeldcentra en de introductie van de m.v.v.-plicht (machtiging tot voorlopig verblijf). Opende als IND-directeur aanmeldcentra voor asielzoekers in Rijswijk, Zevenaar, Schiphol en Ter Apel. 

De Nationale Ombudsman, de Algemene Rekenkamer en externe adviesbureau's hadden zware kritiek op het IND-beleid in de periode dat Nawijn er directeur was. 

Toonde zich in 1990 al voorstander van het (strengere) Deense asielbeleid 

Kon bij KPMG Management Services terecht met een orderportefeuille van het ministerie van Justitie van enkele miljoenen guldens, onder andere voor de reorganisatie van de Vreemdelingenpolitie 

Werd pas op de dag van zijn gesprek met formateur Balkenende over zijn ministerschap namens de LPF lid van die partij 

Kondigde in augstus 2002 aan uit te zoeken of criminele Marokkanen met een Nederlands paspoort konden worden uitgezet. De meerderheid van de Kamer en premier Balkenende nam hier afstand van, omdat er strijdigheid was met de Grondwet en met internationale verdragen. 

Als bewindsman kwam Nawijn in november 2002 hard in botsing met de Kamer over de doodstraf, nadat hij in een interview met 'Nieuwe Revu' had gepleit voor een discussie over herinvoering ervan. Hij verwees daarbij onder andere naar de bestraffing van de (vermoedelijke) dader van de moord op Pim Fortuyn. Nam later op sommige punten afstand van zijn uitspraken. De Kamer kapittelde hem zowel over zijn uitspraken als over de wijze waarop hij daar later op terug was gekomen. 

Werd in december 2002 ernstig bekritiseerd over zijn uitspraak dat de Tweede Kamer één groot ritueel was. Een door de SP ingediende motie van wantrouwen werd echter verworpen. 

Verloor op 19 december 2002 een kort geding dat hij had aangespannen tegen 'De Telegraaf'. Deze krant had beweerd dat Nawijn in verband was gebracht met belastingontduiking en zwartgeldbetalingen in de periode dat hij voorzitter was van de voetbalvereniging DSO in Zoetermeer. Nawijn eiste rectificatie, maar de rechtbank in Amsterdam wees die eis af, omdat publieke figuren 'tegen een stootje moeten kunnen'. 

Kondigde op 5 oktober 2004 aan uit de LPF-fractie te stappen, nadat bekend was geworden dat fractievoorzitter Herben eenzijdig had besloten weer lid te worden van de vereniging LPF. Toen Herben n.a.v. deze kritiek echter het besluit nam om terug te treden als fractievoorzitter maakte Nawijn bekend vooralsnog in de fractie te blijven. 

Knoopte op 24 januari 2005 contacten aan met het Vlaams Belang van Dewinter en kondigde de oprichting van een nieuwe conservatieve partij aan 

In juni 2005 besloten hij en Dewinter tot oprichting van een gezamenlijke denktank over onder andere verbetering van de samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen. Het feit dat deze samenwerking werd bezegeld in het huis van Pim Fortuyn leidde tot ontstemming bij de LPF en bij zijn fractiegenoten, die hem solistisch gedrag en schending van afspraken verweten. Dit leidde ertoe dat hij uit de fractie stapte. 

Behaalde in maart 2006 bij de gemeenteraadsverkiezingen in Zoetermeer met de door hem geleide Lijst Hilbrand Nawijn vijf zetels. Na herhaling van dit succes in 2010 kwam zijn partij in het college van Zoetermeer. 

Na zijn vertrek uit de landelijke politiek trad hij met enig succes als karaoke-zanger op in amusementsprogramma's 

Zijn vader was burgemeester van Blokzijl en van Staphorst 

Werd bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2003 gekozen met 21.209 voorkeurstemmen 

Nieuwe Revu, 19 november 2002 

Louis Cornelisse, "Hilbrand Nawijn. Onverstoorbare optimist", Trouw, 2 juni 2006