Mr. J. (Jacob) Kohnstamm - Hoofdinhoud

kandidaats-assistent juridische faculteit, Universiteit van Amsterdam, van 1975 tot 1977 

advocaat en procureur (advocatenkantoor Boekel, Van Empel en Drilling) te Amsterdam, van 1 februari 1978 tot 1 mei 1981 

lid Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 10 juni 1981 tot 16 september 1982 

advocaat en procureur te Amsterdam, van 1 januari 1983 tot 1 juni 1986 

lid Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 3 juni 1986 tot 22 augustus 1994 

staatssecretaris van Binnenlandse Zaken (belast met onder meer grotestedenbeleid, veiligheid, kiesrecht en het informatievoorzieningsbeleid), van 22 augustus 1994 tot 3 augustus 1998 

ambteloos, sabbatical year (ging zeilen op de Middellandse Zee) 

lid Eerste Kamer der Staten-Generaal, van 8 juni 1999 tot 7 september 2004 

associé BCG ("Boer & Croon") Proces Managers B.V., vanaf 1999 

voorzitter Regieraad ICT en Politie, vanaf december 1999 

voorzitter CBP (College Bescherming Persoonsgegevens), vanaf 1 augustus 2004 

voorzitter selectiecommissie kandidaten Tweede-Kamerverkiezingen 2006 

vicevoorzitter D66 afdeling Amsterdam, van 1976 tot 1978 

vicevoorzitter adviesraad D66, van 1977 tot 1978 

voorzitter adviesraad D66, van 1978 tot 1981 

voorzitter D66, van 30 oktober 1982 tot mei 1986 

lid Stichting Kunst en meerwaarde, vanaf 1999 

voorzitter bestuur Humanistische Omroep, vanaf 1999 

lid en plaatsvervangend voorzitter Commissie voor de Binnengemeentelijke Decentralisatie van de gemeente Amsterdam, vanaf 2000 

lid en waarnemend voorzitter onderzoekscommissie besluitvorming verzelfstandiging ARBO-dienst van de GG&GD Amsterdam, vanaf 2000 

lid Raad van Toezicht NOS (Nederlandse Omroep Stichting), vanaf 2000 

voorzitter organisatie ex art. 39f Mediawet (Kerken en genootschappen op geestelijke grondslag aan welke landelijke zendtijd is toegewezen), vanaf 2000 

voorzitter Raad van Toezicht Woningcorporatie "Het Oosten" te Amsterdam, vanaf februari 2001 

voorzitter Platform Urgentiegeneeskunde, vanaf 2000 

voorzitter Programmaraad Sociale Cohesie van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek, vanaf 2001 

voorzitter Stichting Stimuleringsfonds Openbare Gezondheidszorg, vanaf 2001 

bestuursvoorzitter GIW (Garantie Instituut Woningbouw), vanaf januari 2004 (aanvankelijk als interim-voorzitter) 

lid algemeen bestuur juridische faculteit, Universiteit van Amsterdam, van 1971 tot 1974 

lid dagelijks bestuur juridische faculteit, Universiteit van Amsterdam, van 1973 tot 1974 

lid faculteitsraad juridische faculteit, Universiteit van Amsterdam, van 1974 tot 1977 

secretaris onderwijscommissie juridische faculteit, Universiteit van Amsterdam, van 1975 tot 1977 

lid bestuur Amsterdamse Theaterschool, van 1986 tot 1988 

lid bestuur Stichting Indigo, van 1985 tot september 1994 

lid bestuur Aids-fonds 

lid adviescommissie FIOM 

voorzitter NVVE (Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie), van maart 2000 tot maart 2006 

voorzitter werkgroep staatsrechtelijke verantwoordelijkheid ZBO's, 2004 

ondervoorzitter vaste commissie voor de Politie (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 8 juni 1982 tot 12 september 1982 

voorzitter vaste commissie voor de Nationale Ombudsman (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 18 september 1986 tot 7 december 1989 

plaatsvervangend lid Presidium (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 14 september 1989 tot 17 mei 1994 

voorzitter vaste commissie voor de Politie (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 7 december 1989 tot 17 mei 1994 

ondervoorzitter subcommissie onderzoek besluitvorming volksgezondheid uit de vaste commissies voor Volksgezondheid en Rijksuitgaven (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 1 december 1993 tot mei 1994 

lid Presidium (Tweede Kamer der Staten-Generaal), van 17 mei 1994 tot 22 augustus 1994 (zevende ondervoorzitter) 

voorzitter bijzondere commissie voor de JBZ-raad (Eerste Kamer der Staten-Generaal), van 26 oktober 1999 tot 1 augustus 2004 

Europese School te Luxemburg 

h.b.s.-b, Europese school te Brussel, van 1961 tot juli 1968 

Nederlands recht, Universiteit van Amsterdam, van 1970 tot 14 december 1977 

Was woordvoerder binnenlandse zaken, justitie, politie en volksgezondheid van de D66-Tweede Kamerfractie 

Interpelleerde op 21 april 1988 minister Van Dijk over de gevolgde procedure bij de benoeming van de burgemeester van Tilburg (oud-staatssecretaris Brokx) 

Verdedigde in 1993 zonder succes een initiatiefwetsvoorstel (oorspronkelijk ingediend door Elida Wessel-Tuinstra) inzake de euthanasie. De Tweede Kamer verwierp het voorstel. 

Diende in 1993 een initiatiefwetsvoorstel in over beperking van de verplichte medische aanstellings- en verzekeringskeuringen. Dit voorstel werd, verdedigd door Roger van Boxtel, in 1997 wet. 

In de Eerste Kamer hield hij zich onder meer bezig met justitie, buitenlandse zaken, volksgezondheid en Europese samenwerking 

In 1982 stemden hij en Louise Groenman als enigen van hun fractie tegen een wijziging van de Algemene Bijstandswet inzake verhaalsrecht van gemeenten i.v.m. verleende bijstand 

Was als staatssecretaris belast met aangelegenheden betreffende 1. het beleid ten aanzien van de grote steden; 2. het beleid ten aanzien van de sociale vernieuwing; 3. het algemeen informatievoorzieningsbeleid; 4. het beleid inzake reisdocumenten; 5. de gemeentelijke basisadministratie van persoonsgegevens; 6. het integraal veiligheidsbeleid; 7. de Algemene wet bestuursrecht; 8. de Kieswet; 9. de Wet nationale ombudsman; 10. de sanering van adviesorganen; 11. de verdragen van de Raad van Europa inzake streektalen en talen van minderheden en inzake deelname van buitenlanders aan het openbare leven; 12. onderwerpen die van geval tot geval werden toegewezen. 

Ontwikkelde in 1994 een grotestedenbeleid dat gericht was op het benutten en vergroten van kansen in plaats van het bestrijden van achterstanden. Koos daarbij voor een geïntegreerde aanpak voor specifieke delen van de stad. Met de 4 grote en 24 middelgrote steden werden hierover convenanten gesloten. Er kwam geld voor projecten gericht op bestrijding van langdurige werkloosheid, leefbaarheid en bestrijding van overlast. 

Bracht in 1995 de Nota Veiligheidsbeleid 1995-1998 uit. Daarin worden maatregelen aangekondigd voor het terugdringen van onveiligheid veroorzaakt door jongeren, bestrijding van overlast door drugsgebruik en vergroting van de veiligheid in de leefomgeving. Behalve voor de overheid is hierbij ook een taak weggelegd voor burgers (ouders), maatschappelijke organisaties en bedrijfsleven. 

Presenteerde in 1995 de hoofdlijnen van een nieuw adviesstelsel. Daarbij werd aangesloten bij het advies van de commissie-De Jong (vraagpunten adviesorganen). Als adviesraden worden voorgesteld: de VROM-raad, de Raad voor Verkeer en Waterstaat, de Raad voor het Landelijk Gebied, de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling, de Raad voor het Openbaar Bestuur, de Onderwijsraad, de Raad voor Cultuurbeleid, de Raad voor de Zorgsector, de Raad versterking technologische ontwikkeling en de Algemene Energieraad. De WRR en de SER blijven bestaan. 

Bracht in 1995 een notitie uit over hervorming van het kiesstelsel voor de Tweede Kamer. Kern daarvan was invoering van een tweestemmenstelsel, waarbij de helft van de leden landelijk en de andere helft in vijf districten zouden worden gekozen op basis van evenredige vertegenwoordiging. 

Bracht in 1995 een wijziging (Stb. 302) van de Algemene Wet Bestuursrecht tot stand, waardoor in die wet regels betreffende het taalgebruik in het bestuurlijk verkeer worden opgenomen. Het gebruik van de Nederlandse taal is regel. Een uitzondering kan worden gemaakt voor het Fries of wanneer gebruik van een andere taal van belang is voor goede contacten met personen die de Nederlandse taal niet machtig zijn. Fries is de enige taal die krachtens de wet een andere positie heeft dan het Nederlands. 

Bracht in 1995 samen met minister Sorgdrager de Wet afschaffing adviesverplichting (Stb. 355) tot stand. Het vragen van advies door de rijksoverheid, zoals opgenomen in diverse wetten, vervalt. Tevens wordt er een dwingende termijn opgenomen waarbinnen advisering moet plaatsvinden. Door aanneming van een amendement-B.M. de Vries vervalt ook de verplichte advisering door de Sociaal-Economische Raad. 

Bracht in 1996 de Herzieningswet adviesstelsel (Stb. 377) en de Kaderwet adviescolleges (Stb. 378) tot stand. Vaste adviescolleges worden voortaan als regel bij wet ingesteld, waarbij de adviestaak wordt omschreven. Een adviescollege bestaat uit een voorzitter en ten hoogste negentien leden. Zij worden voor ten hoogste vier jaar benoemd en kunnen twee keer worden herbenoemd. Adviescolleges adviseren op schriftelijk verzoek van een minister of van één van de Kamers der Staten-Generaal, maar kunnen ook uit eigen beweging adviseren. De Kaderwet bepaalt dat jaarlijks vóór 1 april een verslag moet worden uitgebracht aan de minister en de beide Kamers. 

Bracht in 1997 samen met staatssecretaris Van de Vondervoort een wijziging (Stb. 132) van de Gemeentewet tot stand, waardoor de burgemeester de bevoegdheid krijgt om panden van waaruit overlast plaatsvindt (drugspanden) te sluiten. Een afzonderlijke wettelijke regeling was nodig vanwege strijdigheid van regeling via gemeentelijke verordening met de Grondwet. 

Bracht in 1997 twee wijzigingen (Stbb. 298 en 299) van de Kieswet tot stand. De voorkeursdrempel bij verkiezingen wordt verlaagd van 50 naar 25 procent van de kiesdeler en stembureaus blijven in plaats van tot 19.00 tot 20.00 uur open. 

Bracht in 1997 een wet (Stb. 527) tot stand tot aanpassing van Kieswet, Gemeentewet en Provinciewet in verband met de invoering van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (GBA) en tot aanpassing aan het geïntegreerd vreemdelingenbeleid. Actief kiesrecht voor gemeenteraden zal alleen toekomen aan vreemdelingen die op de dag van de kandidaatstelling en de vijf voorafgaande jaren aan verblijfsrechtelijke voorwaarden hebben voldaan. Illegalen worden zodoende uitgesloten van kiesrecht. 

Bracht in 1998 een wijziging (Stb. 356) van de Wet Nationale Ombudsman en De Wet openbaarheid van bestuur tot stand. De bevoegdheidsomschrijving van de Nationale Ombudsman wordt aangepast en dit opent de mogelijkheden van vrijwillige aansluiting door gemeenten, provincies, waterschappen en gemeenschappelijke regelingen bij de klachtvoorziening die de Wet Nationale Ombudsman biedt. 

Werd in 1999 door de gemeenteraad als eerste op de voordracht gezet voor het burgemeester van Utrecht, maar het kabinet gaf de voorkeur aan Annie Brouwer-Korf (PvdA) 

lid Amsterdamsch Studentencorps (tijdens studie) 

lid Humanistisch Verbond 

lid Stichting Nederlandse Bachvrienden 

tennis, hockey, zeilen 

cello-spelen