Het kabinet-Marijnen wordt gesteund door KVP, VVD, ARP en CHU. Het is als voortzetting van het kabinet-De Quay te beschouwen. Hoogconjunctuur door onder meer aardgasvondsten begunstigen het financieel-economische beleid. Er is krapte op de arbeidsmarkt, waardoor de lonen gaan stijgen.
Het (voorgenomen) huwelijk van prinses Irene met de Spaanse troonpretendent Carlos Hugo de Bourbon-Parma en de daarmee samenhangende overgang van Irene naar het katholicisme leiden tot veel commotie.
Het kabinet-Marijnen bestaat uit ministers van de KVP, VVD, ARP en CHU. Minister-president Marijnen is afkomstig uit de KVP. Interne onenigheid over het omroepbestel leidt tot de val van het kabinet.
Er wordt voortgegaan met de opbouw van de sociale-verzorgingsstaat. Er komt een Ziekenfondswet en in 1964 wordt het sociaal minimum ingevoerd.
Vanwege een te kort op de arbeidsmarkt worden buitenlandse werknemers geworven.
De regering vraagt in 1964 geen toestemming aan het parlement voor het huwelijk van prinses Irene met de Spaanse prins en Carlistenleider Carlos Hugo de Bourbon-Parma. Belangrijkste reden daarvoor zijn de aspiraties van Carlos Hugo. Hij maakt aanspraken op de Spaanse troon. Irene verliest haar recht op troonopvolging.
Het feit dat Irene tot het katholieke geloof is overgegaan, is voor een deel van de protestanten overigens moeilijk verteerbaar. De fractieleiders van ARP en CHU wensen echter niet uit te spreken, dat een katholiek op de troon ondenkbaar is.
In 1965 worden maatregelen genomen tegen commerciële tv-uitzendingen vanaf de Noordzee (vanaf het zgn. REM-eiland).
Onenigheid in het kabinet over de toekomst van het omroepbestel, waarbij de vraag of er naast het traditionele omroepbestel commerciële omroep moest komen centraal stond, leidt op 27 februari 1965 tot ontslagaanvrage.
Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen
minister: Mr. Th.H. Bot (kvp)
staatssecretaris: Mr. J.H. Grosheide (arp) (3 september 1963 - 14 april 1965)
staatssecretaris: Drs. L.J.M. van de Laar (kvp) (22 oktober 1963 - 14 april 1965)
Defensie
minister: P.J.S. de Jong (kvp)
staatssecretaris: A. van Es (arp) (14 augustus 1963 - 14 april 1965)
staatssecretaris: J.C.E. Haex (chu) (14 augustus 1963 - 14 april 1965)
staatssecretaris: W. den Toom (vvd) (25 november 1963 - 14 april 1965)
belast met coördinatie van aangelegenheden Suriname en de Nederlandse Antillen betreffend en met de zorg voor aan Suriname en de Nederlandse Antillen te verlenen hulp en bijstand
minister: Mr. B.W. Biesheuvel (arp)
Het beleid van het kabinet-De Quay moet worden voortgezet, zo zeiden de regeringspartijen in de verkiezingsstrijd. Maar informateur Romme (KVP) biedt na de verkiezingen de KVP de gelegenheid om ook met de PvdA te gaan praten. De KVP wil namelijk deelname van de PvdA niet helemaal blokkeren. Omdat de VVD samenwerking met de PvdA wel uitsluit, zal de KVP op een enig moment een keuze moeten maken.
Als er 38 bouwstenen voor een nieuw regeringsprogramma liggen, moet formateur en KVP-fractievoorzitter De Kort een keuze maken. Zijn keuze wordt bemoeilijkt, doordat de PvdA nogal tegemoet is gekomen aan de wensen van de andere partijen. De Kort kiest - tot ontsteltenis van PvdA-leider Vondeling - voor de VVD, maar de VVD komt vervolgens nog met extra eisen waaraan de KVP niet wil voldoen. De Kort geeft hierop zijn opdracht terug.
Beel (KVP) moet de knoop weer ontwarren. Binnen een week weet hij KVP, ARP, CHU en VVD tot elkaar te brengen. Eén en ander wordt op 4 juli in huize-Beel beklonken na een vergadering van tien uur in het 'Akkoord van Wassenaar'. De bouwstenen van Romme zijn daarin vrij gedetailleerd uitgewerkt. De Quay wordt hierna formateur.
De Quay wenst echter niet meer terug te keren als premier, terwijl de door hem aangezochte Zijlstra als premier onaanvaardbaar is voor de KVP. Vervolgens komt men uit bij Landbouwminister Marijnen (KVP), die de formatie mag afmaken en premier wordt.
Bij de bezetting van posten leveren alleen de weigering van diverse ARP'ers bij Onderwijs en de KVP-kandidaat voor Volkshuisvesting een probleem op. Uiteindelijk krijgt de KVP'er Bot Onderwijs en komt niet, zoals aanvankelijk de bedoeling was, Schmelzer maar vakbondsman en Kamerlid Bogaers op Volkshuisvesting.