Kabinet-Den Uyl (1973-1977)

Het kabinet-Den Uyl ontstaat na een uiterst lange en moeizame formatie en is het meest progressieve uit de geschiedenis. De drie linkse partijen hebben tien ministers, KVP en ARP samen zes. Het kabinet wil inkomen, kennis en macht spreiden.

Het kabinet wordt met grote economische problemen geconfronteerd als gevolg van de oliecrisis in november 1973. Het kabinet krijgt ook te maken met terroristische acties, zoals de bezetting van de Franse ambassade door Japanners, de Molukse treinkapingen bij Wijster en De Punt, en de bezetting van een lagere school in Smilde, eveneens door Zuid-Molukkers. En dan is er nog de Lockheed-affaire waarin Prins Bernhard de hoofdpersoon is.

Het kabinet bestaat uit bewindslieden PvdA, PPR, D66, KVP en ARP. Minister-president Den Uyl is afkomstig uit de PvdA. PvdA en D66 zien het kabinet als een parlementair kabinet, de overige partijen beschouwen het als een extra-parlementair kabinet. Het kabinet komt kort voor de verkiezingen ten val als gevolg van een intern conflict over de grondpolitiek.

Bijzonderheden

Het kabinet stelt zich ten doel: eerlijk delen van kennis, macht en inkomen. Het kabinet streeft naar verkleining van inkomensverschillen, onder meer door belastingmaatregelen.

Het kabinet besluit tot extra investeringen in onder meer volkshuisvesting, welzijn en onderwijs, maar moet vanwege de moeilijke economische omstandigheden vanaf 1975 de groei van de overheidsuitgaven beperken.

Het kabinet reageert op de oliecrisis van november 1973 met een Machtigingswet Inkomensvorming, met het instellen van benzine-distributie en door de afkondiging van enkele autoloze zondagen.

Minister Van Kemenade (PvdA) komt met plannen voor de zogenaamde Middenschool en bevordert het tweede-kansonderwijs.

Bij het volkshuisvestingsbeleid krijgen de bouw van huizen voor een- en tweepersoonshuishoudens en stadsvernieuwing prioriteit. In 1974 komt het kabinet met een plan voor de spreiding van rijksdiensten over het land. Voorgesteld wordt onder meer de PTT deels in Groningen te vestigen.

Minister Westerterp van Verkeer en Waterstaat neemt diverse maatregelen op het gebied van de verkeersveiligheid, zoals verplichting van de bromfietshelm en van autogordels, en invoering van een alcoholtest. Het kabinet besluit in 1974 de Oosterschelde af te sluiten met een half-open (afsluitbare) dam, waardoor de natuur wordt ontzien.

In 1975 wordt Suriname onafhankelijk. Het kabinet krijgt in aanloop daarvan te maken met de toestroom van grote aantallen Surinamers, aan wie als rijksgenoten geen beperkingen kunnen worden opgelegd voor vestiging in Nederland.

Minister De Gaay Fortman komt met een plan voor de vorming van 24 (mini-)provincies te vormen, maar tot afhandeling van dit voorstel komt het niet.

Dreigende sluiting van de abortuskliniek Bloemenhove in Heemstede levert politieke spanningen op in 1974 en 1976. Minister Van Agt wil optreden tegen afbrekingen van late zwangerschappen. In 1976 voorkomt een bezetting door vrouwen dat justitie kan ingrijpen. Van Agt legt zich daar bij neer.

In 1976 levert verder mogelijke levering van reactorvaten aan Zuid-Afrika bijna een kabinetscrisis op. Een deel van het kabinet, en met name minister Lubbers, wil dat de staat RSV (Rijn-Schelde Verolme) een kredietgarantie geeft voor deze levering. De progressieve ministers maken bezwaren vanwege de apartheidspolitiek in Zuid-Afrika. Omdat de order ten slotte naar een Frans bedrijf gaat, is een kabinetsbesluit niet meer nodig en wordt de crisis afgewend.

In 1976 komt Prins Bernhard in opspraak door de Lockheed-affaire. De Prins zou steekpenningen hebben aangenomen. Naar aanleiding van een commissie van drie besluit het kabinet dat de Prins zich uit alle publieke functies, dus ook de krijgsmacht, moet terugtrekken. Ook mag hij zich in het openbaar niet meer in uniform vertonen.

Voorstellen tot invoering van een vermogensaanwasdeling, tot verzelfstandiging van de ondernemingsraden en voor een nieuw stelsel voor het stimuleren van investeringen (Wet Investeringsrekening) kunnen niet meer worden afgehandeld.

Samenstelling kabinet

Minister-President
Drs. J.M. den Uyl (pvda)

Vice-Minister-President
Mr. A.A.M. van Agt (kvp) (11 mei 1973 - 8 september 1977)
Mr. W.F. de Gaay Fortman (arp) (8 september 1977 - 19 december 1977)

Algemene Zaken
minister: Drs. J.M. den Uyl (pvda)

Buitenlandse Zaken
minister: Mr. M. van der Stoel (pvda)
staatssecretaris: Mr. L.J. Brinkhorst (d66) (11 mei 1973 - 8 september 1977)
staatssecretaris: Dr. P.H. Kooijmans (arp)

minister voor Ontwikkelingssamenwerking
minister: Drs. J.P. Pronk (pvda)

Justitie
minister: Mr. A.A.M. van Agt (kvp) (11 mei 1973 - 8 september 1977)
minister: Mr. W.F. de Gaay Fortman (arp) (8 september 1977 - 19 december 1977)
staatssecretaris: Mr. J.F. Glastra van Loon (d66) (13 juni 1973 - 22 mei 1975)
staatssecretaris: Mr. H.J. Zeevalking (d66) (6 juni 1975 - 8 september 1977)

Binnenlandse Zaken
minister: Mr. W.F. de Gaay Fortman (arp)
staatssecretaris: W. Polak (pvda) (11 mei 1973 - 1 mei 1977)

Onderwijs en Wetenschappen
minister: Dr. J.A. van Kemenade (pvda)
staatssecretaris: Dr.Mr. A. Veerman (arp) (11 mei 1973 - 1 september 1975)
staatssecretaris: Dr. G. Klein (pvda) (11 mei 1973 - 8 september 1977)
staatssecretaris: Drs. K. de Jong Ozn. (arp) (1 september 1975 - 19 december 1977)

Financiën
minister: Dr. W.F. Duisenberg (pvda)
staatssecretaris: A. de Goede (d66)
staatssecretaris: Mr. A.P.J.M.M. van der Stee (kvp) (11 mei 1973 - 1 november 1973)
staatssecretaris: Drs. M.J. van Rooijen (kvp) (21 december 1973 - 15 oktober 1977)

Defensie
minister: Ir. H. Vredeling (pvda) (11 mei 1973 - 1 januari 1977)
minister: Mr. A. Stemerdink (pvda) (1 januari 1977 - 19 december 1977)
staatssecretaris: Mr. J.A. Mommersteeg (kvp) (11 mei 1973 - 1 maart 1974)
staatssecretaris: Mr. A. Stemerdink (pvda) (11 mei 1973 - 1 januari 1977)
staatssecretaris: C.L.J. van Lent (kvp) (11 maart 1974 - 19 december 1977)

Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening
minister: Drs. J.P.A. Gruijters (d66)
staatssecretaris: Drs. M.P.A. van Dam (pvda) (11 mei 1973 - 8 september 1977)
staatssecretaris: J.L.N. Schaefer (pvda) (11 mei 1973 - 8 september 1977)

Verkeer en Waterstaat
minister: Drs. Th.E. Westerterp (kvp)
staatssecretaris: Dr. M.H.M. van Hulten (ppr)

Economische Zaken
minister: Drs. R.F.M. Lubbers (kvp) (11 mei 1973 - 20 december 1977)
staatssecretaris: Th.M. Hazekamp (kvp) (11 mei 1973 - 8 september 1977)

Landbouw en Visserij
minister: Mr. T. Brouwer (kvp) (11 mei 1973 - 1 november 1973)
minister: Mr. A.P.J.M.M. van der Stee (kvp) (2 november 1973 - 19 december 1977)

Sociale Zaken
minister: Drs. J. Boersma (arp)
staatssecretaris: P.J.J. Mertens (kvp)

Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk
minister: Mr. H.W. van Doorn (ppr)
staatssecretaris: W. Meijer (pvda) (11 mei 1973 - 8 september 1977)

Volksgezondheid en Milieuhygiëne
minister: Mr. I. Vorrink (pvda)
staatssecretaris: J.P.M. Hendriks (kvp)

belast met coördinatie van aangelegenheden Suriname en de Nederlandse Antillen betreffend en met de zorg voor aan Suriname en de Nederlandse Antillen te verlenen hulp en bijstand
minister: Mr. W.F. de Gaay Fortman (arp) (11 mei 1973 - 25 november 1975)

belast met coördinatie van aangelegenheden de Nederlandse Antillen betreffend en met de zorg voor aan de Nederlandse Antillen te verlenen hulp en bijstand
minister: Mr. W.F. de Gaay Fortman (arp) (25 november 1975 - 19 december 1977)

Zonder portefeuille
minister voor Wetenschapsbeleid: F.H.P. Trip (ppr)

Mutaties

Enkele maanden na het aantreden van het kabinet treedt minister Brouwer (KVP) af als minister van Landbouw. Staatssecretaris Van der Stee volgt hem op, en hij wordt op Financiën vervangen door Van Rooijen, een fiscalist.

Staatssecretaris Mommersteeg van Defensie laat zich in februari 1974 vanwege gezondheidsproblemen door zijn partijgenoot brigade-generaal Van Lent vervangen.

In mei 1975 ontstaat een conflict tussen minister Van Agt en diens D66-staatssecretaris Glastra van Loon, nadat de laatste in een interview kritiek heeft geuit op de ambtelijke leiding van het departement. Glastra van Loon moet opstappen. De Utrechtse oud-wethouder Zeevalking volgt hem op.

September 1975 stapt staatssecretaris Veerman (ARP) eveneens op wegens gezondheidsproblemen. Diens opvolger is K. de Jong, tot dan rector in Amersfoort.

In januari 1977 wordt Vredeling Europees Commissaris. Staatssecretaris Stemerdink is zijn vervanger.

Kort voor de verkiezingen van 1977 wordt staatssecretaris Polak benoemd tot burgemeester van Amsterdam.

Drie maanden na de verkiezingen kiest CDA-minister Van Agt voor het Tweede-Kamerlidmaatschap (hij moest op grond van de Grondwettelijke bepalingen kiezen tussen het ministerschap en het Tweede-Kamerlidmaatschap). De Gaay Fortman neemt zijn taken als minister van Justitie en vice-premier over.

Formatie

Omdat de progressieven noch de voorgaande coalitie met een meerderheid uit de verkiezingen zijn gekomen, is de formatie zeer moeizaam. De progressieve drie, PvdA, D66 en PPR, willen niet over hun programma ('Keerpunt 1972') onderhandelen met de drie confessionele partijen.

De adviezen die de Koningin krijgt, lopen zeer ver uiteen. De eigen inbreng van de Koningin speelt daarom, meer dan anders, een rol. Zij kiest voor (in)formateurs die verder van de actieve politiek afstaan en zodoende geen grote rol in de verkiezingen hebben gespeeld. Als eerste wordt Eerste-Kamerlid De Gaay Fortman (ARP) gevraagd, maar hij weigert. Vervolgens krijgt Ruppert (ARP), lid van de Raad van State, het verzoek te inventariseren welke mogelijkheden er zijn. Hij constateert dat noch herstel van het vijf-partijenkabinet-Biesheuvel noch een coalitie van de christelijke partijen met de VVD reëel is. Ook voor een minderheidskabinet is geen basis. In zijn eindadvies noemt hij vorming van een centrum-links kabinet-Den Uyl de meest kansrijke mogelijkheid. Een PvdA'er moet dat kabinet gaan formeren.

Daarop benoemt de Koningin staatraad Jaap Burger (PvdA) tot formateur. Hij probeert de vorming van een kabinet-Den Uyl met confessionele deelneming te forceren. Burger denkt dat de inhoudelijke verschillen klein zijn en bovendien biedt het afwijzen van de VVD weinig andere mogelijkheden voor ARP, KVP (en eventueel) CHU. Basis voor het linkse kabinet met een witte rand zal een geactualiseerde versie van Keerpunt'72 zijn, dat naast het gezamenlijke christen-democratische programma wordt gelegd.

Tot woede van ARP-voorman Biesheuvel zegt op 27 februari ARP-minister en Tweede-Kamerlid Jaap Boersma bereid te zijn toe te treden tot een centrum-links kabinet. Een dag later doet de fractievoorzitter van de ARP in de Eerste Kamer, prof. W.F. de Gaay Fortman, het zelfde.

De komst van een centrum-links kabinet wordt ook bevorderd, doordat op 7 maart een einde komt aan het fractievoorzitterschap van Biesheuvel. Hij moet die dag, drie maanden na zijn beëdiging als Kamerlid, kiezen tussen de Kamer en het kabinet en kiest voor het laatste. Biesheuvel was tegen de komst van een kabinet-Den Uyl. De progressievere Aantjes neemt zijn taak als fractievoorzitter over.

Het lukt Burger op 22 maart om de dwarsliggende CHU buitenspel te zetten. De CHU-fractie verklaart geen basis te zien voor steun aan een kabinet-Den Uyl en Burger concludeert dat de partij verder geen rol meer speelt bij de formatie. Burger stelt als getalsverhouding in het kabinet voor: tien progressieve en zes christen-democratische ministers. ARP en KVP aarzelen hierover, maar wijzen dit niet definitief af. Op 4 april blijken er niettemin toch te veel aarzelingen bij hen te zijn om al in te kunnen stemmen met de komst van een kabinet-Den Uyl. Burger stopt daarom zijn formatiepoging.

Hierna worden demissionair minister Van Agt (KVP) en senator Albeda (ARP) aangezocht als informateurs. Zij weten ARP en KVP te bewegen alsnog akkoord te gaan met de komst van een kabinet-Den Uyl, vooral door de sfeer tussen de partijen te verbeteren. Vanwege de getalsverhouding haakt de CHU definitief af. De programma's van de linkse drie en de drie christen-democratische partijen vormen de basis voor het nieuwe kabinet en alleen over geschilpunten zullen afspraken worden gemaakt.

Burger en Ruppert worden nu samen tot formateur benoemd. Zij ronden de zetelverdeling en invulling van kabinetsposten af. Hierover wordt onder hun leiding op 3 mei een vergadering (het 'pre-constituerend beraad') gehouden met alle kandidaat-ministers. Na acht uur zijn alle geschilpunten opgelost. De fracties stemmen met dit akkoord in. Bij PvdA en KVP zijn er drie 'dissidenten', bij de PPR twee en van de ARP stemmen zelfs zes van de veertien leden tegen. De stem van fractievoorzitter Aantjes geeft uiteindelijk de doorslag.

Ruppert en Burger leiden hierna, na 164 dagen formeren, op 11 mei het constituerend beraad van het nieuwe kabinet-Den Uyl.

Kerngegevens

	Tweede Kamer tot 21 juni 1976	Tweede Kamer van 21 juni 1976 tot 8 juni 1977	Tweede Kamer vanaf 8 juni 1977


PvdA	43	43	53
KVP	27	27	-
ARP	14	14	-
PPR	7	7	3
D66	6	5	8
totaal	97 (64.7%)	96 (64%)	64 (42.7%)

	Eerste Kamer tot 17 september 1974	Eerste Kamer van 17 september 1974 tot 20 september 1977	Eerste Kamer vanaf 20 september 1977	ministerraad/(kabinet)


PvdA	18	21	25	7 (13)
KVP	22	16	-	4 (10)
ARP	7	6	-	2 (5)
PPR	2	4	5	2 (3)
D66	6	3	-	1 (4)
totaal	55 (73.3%)	50 (66.7%)	30 (40%)

data en feiten formatie



datum	wat	wie	tot en met	dagen
4 december 1972	benoeming (in)formateur	M. Ruppert	30 januari 1973	58
1 februari 1973	benoeming (in)formateur	J.A.W. Burger	4 april 1973	62
10 april 1973	benoeming (in)formateur	A.A.M. van Agt en W. Albeda	22 april 1973	13
23 april 1973	benoeming (in)formateur	J.A.W. Burger en M. Ruppert	10 mei 1973	18
11 mei 1973	beëdiging nieuwe bewindslieden	Koningin Juliana	21 maart 1977	1411
22 maart 1977	kabinet demissionair		18 december 1977	272
19 december 1977	ontslag verleend	Koningin Juliana




	Bijzonderheden

	Samenstelling kabinet

	Mutaties

	Formatie

	Kerngegevens

	data en feiten formatie

	Wetgeving kabinet



Home Route