Mr. J. (Jan) van Aartsen - Hoofdinhoud

Gereformeerd, tot 1926 

Gereformeerd in Hersteld Verband, van 1926 tot 1946 

Hervormd, vanaf 1946 

waarnemend ambtenaar Openbaar Ministerie bij het kantongerecht te Amsterdam, van december 1934 tot juni 1935 

juridisch ambtenaar bij het Regeringsbureau Landbouwcrisiswet (later Rijksbureau voor Voedselvoorziening), van juni 1935 tot 1938 

chef juridische afdeling (belast met sector akkerbouw), Rijksbureau voor Voedselvoorziening, van 1938 tot 1941 

secretaris Hoofdbedrijfschap Akkerbouwprodukten en Bedrijfschap Granen, Zaden en Peulvruchten, van 1941 tot 1945 

hoofd juridische afdeling, ministerie Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening, van mei 1945 tot 1 januari 1948 

secretaris VPCW (Verbond van Protestants-Christelijke Werkgevers in Nederland), van 1 januari 1948 tot 6 september 1949 

lid gemeenteraad van 's-Gravenhage, van 6 september 1949 tot 1 november 1958 

wethouder (van economische zaken) van 's-Gravenhage, van 6 september 1949 tot 1 november 1958 

minister van Verkeer en Waterstaat, van 1 november 1958 tot 19 mei 1959 (benoemd bij K.B. van 25 oktober 1958) 

lid Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 20 maart 1959 tot 19 mei 1959 

minister van Volkshuisvesting en Bouwnijverheid, van 19 mei 1959 tot 24 juli 1963 

minister van Verkeer en Waterstaat, van 24 juli 1963 tot 14 april 1965 

Commissaris van de Koningin in Zeeland, van 1 juni 1965 tot 1 oktober 1974 

lid bestuur ARP kiesvereniging 's-Gravenhage 

lid bestuur ARP Kamerkring 's-Gravenhage 

lid Centraal Comité van ARP-kiesverenigingen, omstreeks 1956 

lid wetgevingscommissie uit de Stichting voor de Landbouw, van juli 1945 tot maart 1946 

lid College voor de Voedselvoorziening, omstreeks 1946 

lid College voor de Buitenlandse Agrarische aangelegenheden, omstreeks 1946 

lid Commissie inzake PBO (commissie-Van de Ven), vanaf 24 januari 1947 

juridisch adviseur VPCW (Verbond van Protestants-Christelijke Werkgevers in Nederland), van september 1949 tot november 1958 

lid adviescommissie over mogelijkheid van beroep tegen besluiten van publiekrechtelijke organen, 1949 

voorzitter VEWIN (Vereniging van Exploitanten van Waterleidingbedrijven in Nederland) (als wethouder) 

lid hoofdbestuur VEEN (Vereniging van Exploitanten van Electriciteitsbedrijven in Nederland) (als wethouder) 

lid Raad van Commissarissen N.V. Electriciteitsbedrijven in Zuid-Holland (als wethouder) 

voorzitter Raad van Beheer HTM (Haagsche Tramweg Maatschappij) (als wethouder) 

voorzitter Inudstrieschap "Plaspoelpolder" (als wethouder, afwisselend met de burgemeester van Rijswijk) 

lid bestuur VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten), afdeling Zuid-Holland 

lid Raad voor de Kernenergie (voor 1958) 

lid Radioraad (voor 1958) 

lid Commissie territoriale decentralisatie, van 14 september 1954 tot 1 november 1958 

lid Tuchtcollege Grensoverschrijdend Vervoer (voor 1958) 

voorzitter Commissie Prijsvorming Slagersbedrijven (voor 1958) 

lid Commissie ter bestudering van de rechten van huurders van bedrijfspanden (Commissie-Houwing) (voor 1958) 

voorzitter commissie van bestuur Verkeersschool voor de gemeentepolitie, omstreeks 1966 en nog in 1970 

lid Raad van Commissarissen Nederlandse Waterschapsbank, omstreeks 1967 

voorzitter Anjerfonds/Prins Bernhardfonds Zeeland (als Commissaris van de Koningin) 

lid bestuur Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten 

lid Waterschapsbond (als Commissaris van de Koningin) 

voorzitters Bouw- en restauratiecommissie Nederlandse Hervormde Kerk, van 1977 tot 1986 

voorzitter Havenschap Vlissingen (als Commissaris van de Koningin) 

voorzitter Havenschap Terneuzen (als Commissaris van de Koningin) 

voorzitter Provinciaal Opbouworgaan Stichting Zeeland (als Commissaris van de Koningin) 

voorzitter commissie bodemvervuiling Lekkerkerk, 1980 

Openbaar "Barlaeus Gymnasium" te Amsterdam 

Nederlands recht: privaatrecht, Vrije Universiteit te Amsterdam, tot 3 juli 1934 (keuzevak economie) 

Bracht in 1960 de Eerste Nota over de Ruimtelijke Ordening uit, waarin de gedachte van het Groene Hart wordt ontvouwd: de verstedelijking dient plaats te vinden in de Randstad, maar in de kern daarvan moet een open gebied blijven bestaan. 

Nam in september 1963 het besluit om snelwegen te gaan voorzien van middenbermbeveiliging (vangrail) 

Vroeg in december 1963 de directieleden van de KLM hun functies ter beschikking te stellen, nadat ernstige meningsverschillen waren ontstaan binnen de directie 

Verdedigde in 1964 in de Tweede Kamer met succes de, in 1962 door minister Korthals ingediende, ontwerp-Ontgrondingenwet. Zijn opvolger Suurhoff zou het voorstel in 1966 door de Eerste Kamer loodsen. 

Bracht in 1960 een wijziging (Stb. 116) van de Huurwet tot stand, waarbij huren van woningen maximaal met 20% mochten worden verhoogd. De mogelijkheid wordt geopend om bij AMvB gemeenten of gedeelten daarvan aan te wijzen als gebieden zonder (volledige) huurbescherming. Bracht tevens een wet tot opheffing van het grootboek voor woningverbetering tot stand. Hierdoor komt het huurpeil van oude woningen dichter in de buurt van die van nieuwere woningen. 

Bracht in 1962 de Wet op de Ruimtelijke Ordening (Stb. 286) tot stand. De Wet op de Ruimtelijke Ordening bevat regels over het planologische beleid van rijk, provincies (via streekplannen) en gemeenten (via structuur- en bestemmingsplannen), geeft de minister de bevoegdheid gemeenten een aanwijzing te geven en roept planologische organen in het leven zoals de Rijks Planologische Commissie en de Rijks Planologische Dienst. Het wetsvoorstel was in 1956 ingediend door minister Witte. 

Bracht in 1962 een wet (Stb. 287) tot herziening van de Woningwet tot stand. Deze herziening is onder meer nodig vanwege het totstandkomen van de Wet op de Ruimtelijke Ordening. Verder worden technische verbeteringen aangebracht en stedenbouwkundige voorschriften geactualiseerd. Er komt een Raad voor de Volkshuisvesting. Het wetsvoorstel was in 1956 ingediend door minister Witte. 

Bracht in 1962 samen met de ministers Toxopeus, Zijlstra en Beerman de Wet Premie Kerkenbouw (Stb. 538) tot stand, waardoor kerkgenootschappen subsidie kregen voor het stichten van kerkgebouwen. De financiële steun wordt wenselijk geacht vanwege de snelle groei van steden en dorpen en de verzwakte financiële positie van kerken door het naoorlogse herstel van kerkgebouwen. 

Bracht in 1965 als minister van Verkeer en Waterstaat samen met staatssecretaris Van den Berge de Wet op het Rijkswegenfonds (Stb. 30) tot stand. Dit fonds waaruit wegenaanleg mede wordt gefinancierd, wordt deels gevoed vanuit de algemene middelen en deels via een verhoging van de motorrijtuigenbelasting. 

Als wethouder was hij verantwoordelijk voor het herstel van het gemeentelijk productieapparaat na de oorlog. Hij reorganiseerde het Gemeentelijk Gas- en Electriciteitsbedrijf. Onder zijn leiding kwam het Lek-Duinwaterplan tot stand. Verder zette hij zich in voor de tot stand koming van het industrieterrein Plaspoelpolder en voor de vernieuwing van de Scheveningse havens. 

Kwam in december 1960 in conflict met de 'eigen' ARP-Tweede Kamerfractie (en met de fractie van de CHU) over de bouw van 2500 woningwetwoningen. Dit conflict leidde, na de aanneming van de motie-Van Eibergen, tot de val van het kabinet-De Quay. De crisis werd na enkele dagen opgelost door informateur De Gaay Fortman. 

Mede door zijn slechte spreekvaardigheid had hij als minister een moeizame verhouding met het parlement 

's-Gravenhage, Richard Wagnerlaan 135, omstreeks 1956 

Middelburg 

"Van Aartsen 1909-1992", Trouw, 4 februari 1992 

F. Groeneveld, "Johannes van Aartsen 1909-1992. Anti-revolutionair bestuurder pur sang", NRC Handelsblad, 4 februari 1992