G.H. Betz - Hoofdinhoud

werkzaam op een notariskantoor te Wijchen (vanaf 15e jaar) 

werkzaam in bedrijf vader (olieslagerij) te Breda 

firmant koffie- en aardappelstroopfabriek firma "Gebr. Betz" te Kralingen, van 1837 tot 1859 (in 1848 verplaatst naar Delfshaven) 

lid gemeenteraad van Rotterdam, van 15 september 1853 tot 11 augustus 1859 

lid Provinciale Staten van Zuid-Holland, van 3 november 1857 tot 15 februari 1859 (voor het kiesdistrict Rotterdam) 

lid Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 15 februari 1859 tot 1 februari 1862 (voor het kiesdistrict Rotterdam) 

minister van Financiën, van 1 februari 1862 tot 27 november 1865 

minister van Koloniën ad interim, van 3 januari 1863 tot 1 februari 1863 (na aftreden van minister Uhlenbeck) 

president Burgerlijk Armbestuur te Rotterdam, omstreeks 1855 

redacteur tijdschrift "Bijdragen tot de kennis van staats-, provinciaal- en gemeentebestuur van Nederland", vanaf 1857 (samen met J.A. Fruin en P.F. Hubrecht) 

redacteur "Tijdschrift voor Nederlandsch-Indië", vanaf 1866 

Instituut "Provily" te Moerdijk en IJsselstein 

Sprak in de Tweede Kamer vooral over financiële zaken (belastingen, kosten aanleg spoorwegen, douanetarieven en pensioenen) 

Stemde in 1860 tegen de ontwerp-Wet aanleg van spoorwegen voor rekening van de staat 

Interpelleerde in 1861 de regering over het aftreden van minister Van Hall 

Schafte in 1863 de accijns op turf en steenkool af 

Bracht in 1862 de wet tot vaststelling van het tarief van regten op de in-, uit- en doorvoer tot stand, Hierdoor werd een algemeen vrijhandelstarief ingesteld. 

Bracht in 1863 de wetten inzake het Tiendrecht en het Kroondomein tot stand 

Bracht in 1863 de wet tot goedkeuring van een op 12 mei 1863 in Den Haag gesloten verdrag tot afkoop van de Scheldetol tot stand. Het op grond van het Londense Tractaat uit 1839 geheven recht (f 1,50 per ton) op de Schelde werd door België voor f 17.141.000 voor altijd afgekocht. 

Bracht in 1863 een wettelijke regeling tot stand waardoor De Nederlandsche Bank (vooralsnog voor 25 jaar) de enige circulatiebank bleef (dat was al zo sinds 1814). De bank werd een N.V. die haar hoofdzetel in Amsterdam had. Daarnaast kwam er een bijbank in Rotterdam en kwamen er in alle provincies agentschappen. Van regeringswege hield een koninklijke commissaris toezicht op de directie. 

Bracht in 1865 een wettelijke regeling voor de financiële verhouding tussen Rijk en gemeenten tot stand. De gemeentelijke accijnzen werden afgeschaft en in ruil daarvoor kregen gemeenten vier vijfden van de opbrengsten van de Personele belasting. 

Trad af vanwege de Limburgse brievenkwestie. Een vertrouwelijk schrijven van het Limburgse Tweede Kamerlid Van der Maessen de Sombreff werd openbaar gemaakt. De indruk was ontstaan dat Betz de voorgenomen verhoging van de grondbelasting in Limburg wilde laten rusten tot na de verkiezingen. 

Was vrijwel geheel autodidact 

Wijdde zich na 1859 voornamelijk aan studie 

Zijn vader was koopman/broodbakker en olieslager 

Versloeg in 1859 E.J.A. graaf van Bylandt (lib.) 

Werd in 1866 in het district Leiden verslagen door P.H. baron van Taets van Amerongen (cons.) 

W.R. van Höevell, "Een blik op het leven van Gerardus Henri Betz" (Zaltbommel, 1868) (De publicatie bevat onder andere een lijst van geschriften van Betz) 

Maureen Callahan, "The harbor barons: political and commercial elites and the development of the port of Rotterdam, 1824-1892" (Ann Arbor, 1986) vol. 2, 011 

Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek, deel VII, 113 

N. Cramer, "Wandelingen door de Handelingen" 

Ned. Patriciaat, 1917