Interpellaties in de Eerste Kamer

Net als de Tweede Kamer heeft de Eerste Kamer het recht van interpellatie. Daarvan wordt in de Eerste Kamer slechts sporadisch gebruikgemaakt. De laatste jaren was enkele keren de positie van de Eerste Kamer reden voor het houden van een interpellatie. Ook werd soms in interpellaties het niet nakomen van toezeggingen aan de orde gesteld.

Er is echter geen enkele beperking bij het kiezen van een onderwerp. Ook politiek-gevoelige onderwerpen mogen via een interpellatie op de agenda worden gezet. In 1986 kwam bijvoorbeeld het Nederlandse drugsbeleid in een interpellatie aan de orde toen een Nederlander die in bezit was van drugs aan Duitsland was uitgeleverd. Voor het houden van een interpellatie is overigens wel toestemming van de Kamer vereist.

Recentere opmerkelijke interpellaties betroffen

- een open brief van prins Bernhard die op 7 februari 2004 in de Volkskrant was gepubliceerd en de ministeriële verantwoordelijkheid voor leden van het koninklijk huis ( interpellatie-Platvoet, 9 maart 2004)


- de invulling van de demissionaire status door het kabinet-Balkenende I ( interpellatie-De Boer/Lycklama/Schuyer, 26 november 2002)


- de rol van de Eerste Kamer bij de kabinetscrisis na de 'Nacht van Wiegel' ( interpellatie-Schuurman, 15 juni 1999)


- de rol van de Eerste Kamer bij de wetgeving ( interpellatie-De Boer, 6 februari 1996)


- de staatsrechtelijke plaats en taak van de Eerste Kamer ( interpellatie-Schuurman, 20 februari 1990)

* meer over de verhouding tot de Tweede Kamer


TXT/Print-versie voor correct en passend afdrukken (verschijnt in een nieuw venster)Reageer op deze pagina. Aanvullingen en suggesties zijn altijd welkom!
homeHome           Route