Pijlerstructuur Europese Unie

De lidstaten van de Europese Unie (EU) werken sinds het Verdrag van Maastricht (1992) samen via drie zogenaamde 'pijlers'. De eerste pijler behelst vooral besluitvorming op economisch gebied. De tweede pijler gaat over het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB); de derde over Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ). Het onderscheid tussen de pijlers is soms diffuus en arbitrair, en dit in toenemende mate. Als de Europese Grondwet in werking treedt, vervalt de pijlerstructuur.

Eerste pijler: vooral economische samenwerking

Onder de eerste pijler van de Europese Unie (EU) valt de samenwerking van economische aard. Hieronder vallen de interne markt (vrij verkeer van goederen, diensten, arbeid en kapitaal), het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, Europees regiobeleid, handelspolitiek en de Economische en Monetaire Unie. Ook de (aan de gemeenschappelijke markt rakende) EU-besluitvorming op het gebied van o.a. consumentenbescherming, milieu, sociaal beleid, asiel- en immigratiebeleid valt onder de eerste pijler.

	Tweede pijler: Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid
	Onder de tweede pijler van de Europese Unie (EU) valt de samenwerking in het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB). Het gaat hier om het buitenlands en defensiebeleid van de EU ten opzichte van de buitenwereld. Het handelsbeleid tegenover niet-EU-landen vloeit voort uit het feit dat de EU een gemeenschappelijke markt heeft, en behoort dus tot de eerste pijler.

	Derde pijler: Justitie en Binnenlandse Zaken
	De derde pijler van de Europese Unie (EU) omvat beleid op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ). Het gaat bijvoorbeeld om bestrijding van criminaliteit en drugshandel, maar ook om terrorismebestrijding. Asiel- en migratiebeleid zijn echter overgeheveld van de derde naar de eerste pijler.

Meer over de Europese Unie




Home Route