 | Stabiliteits- en Groeipact |
| Begrotingsnormen |
| Er zijn in de loop der tijd diverse systemen en normen gebruikt om begrotingsbeleid te voeren. De bekendste hedendaagse begrotingsnorm is de Zalmnorm, die inhoudt dat er een vast reëel uitgavenkader (een maximum aan de uitgaven) wordt aangehouden. Voor de invoering van de Zalmnorm werd er aangestuurd op een doelstelling voor het feitelijke begrotingstekort, waardoor het begrotingsbeleid erg afhankelijk werd van de conjunctuur. Het tweede kabinet-Balkenende hanteert de Zalmnorm, tenzij bepaalde doelstellingen voor het tekort niet worden gehaald.
|
| Begrotingsbeleid kabinet-Balkenende II |
| Het tweede kabinet-Balkenende bezuinigt per saldo op grote schaal. Het hanteert de Zalmnorm met dien verstande dat de uitgavenkaders meer dan voorheen zonder compensatie tussen de drie budgetdisciplinesectoren worden gehandhaafd. Inkomstenmeevallers moeten worden gebruikt om de staatsschuld af te lossen. Inkomstentegenvallers mogen leiden tot een groter begrotingstekort, maar leiden tot extra bezuinigingen en lastenverzwaringen als bepaalde doelstellingen voor het tekort in gevaar komen. Hiervan bleek kort na het aantreden van het kabinet al sprake.
|
Home