Kabinetten |
| Kabinet-Balkenende I | |
| Na acht jaar paars is er weer een centrum-rechtse coalitie: CDA en VVD samen met nieuwkomer LPF (de Lijst Pim Fortuyn). De enorme verkiezingswinst van deze nieuwe partij (26 zetels) maakte een kabinet zonder deze partij bijna onmogelijk. | |
| Kabinet-Balkenende II | |
| De LPF ingeruild voor D66. Dat was in het kort de afloop in januari 2003 van een acht maanden durende crisis. Een afloop waarbij Balkenende-I wordt opgevolgd door Balkenende-II. De CDA- en VVD-bewindslieden uit het eerste kabinet keerden allen terug. Nieuwe VVD- en CDA-ministers brachten het aantal vrouwen op een recordaantal van vijf. Bijzonder was verder dat D66 voor het eerste aan een centrum-rechts kabinet meedoet. | |
| Kabinet-Balkenende III | |
| Dit minderheidskabinet is een overgangskabinet, dat als voornaamste taken heeft het uitschrijven van vervroegde verkiezingen en het indienen van de begroting (en het belastingplan) voor 2007. |
Kabinetcrises |
| 2002: de LPF-crisis | |
| Op woensdag 16 oktober 2002 kwam het kabinet-Balkenende ten val. Na wekenlange geruzie tussen de LPF-ministers Bomhoff en Heinsbroek hadden de overige ministers, inclusief de LPF-collega's, aangedrongen op hun vertrek. Hoewel Bomhoff en Heinsbroek woensdagochtend nog de premier hun ontslag hadden aangezegd, zegde de fractievoorzitters van VVD en CDA, Zalm en Verhagen, toch het vertrouwen in het kabinet op. | |
| 2006: de 'Ayaan-crisis' | |
| Op 30 juni 2006 bood minister-president Balkenende het ontslag aan van de bewindslieden van D66 en stelden hij en de overige bewindslieden hun portefeuilles ter beschikking. De D66-bewindslieden stapten op, nadat de D66-fractie een dag eerder het vertrouwen in minister Verdonk had opgezegd. Noch het kabinet, noch de fracties van CDA en VVD wilden daaraan echter de consequentie verbinden dat de minister zou opstappen. |
| Kabinetten |
||
| Kabinetcrises |
||