Moties zijn uitspraken van de Tweede of Eerste Kamer, die door één of twee Kamerleden of door een commissie worden voorgesteld, bijvoorbeeld:
-
over het vertrouwen in het kabinet of een bewindspersoon
-
reacties op nieuwe ontwikkelingen
-
meer of minder geld voor iets
Een motie wordt vaak gebruikt om een conclusie van een debat of een actiepunt voor een minister (of staatssecretaris) vast te leggen. Moties komen veel voor bij de bespreking van regeringsnota's en -notities in de Tweede Kamer.
Een motie kan worden ingediend door één of meerdere Kamerleden (mits vijf leden die indiening ondersteunen) en kan in stemming worden gebracht. Als de Kamer vóór stemt, is er sprake van een Kameruitspraak. Soms wordt een motie nog voor de stemming ingetrokken. Dit is met name het geval als een bewindspersoon al direct belooft te doen wat in de motie wordt gevraagd.
Het kabinet kan een aangenomen motie naast zich neerleggen (d.w.z. niet uitvoeren), maar het kan ook - nog voor stemming - laten weten dat het aanneming van de motie (sterk) afraadt of deze als 'onaanvaardbaar' bestempelen. Als een voor het kabinet onaanvaardbare motie toch wordt aangenomen, kan er een kabinetscrisis ontstaan.
Nederland kent niet, zoals bijvoorbeeld Frankrijk, de 'motie van vertrouwen', waarbij de meerderheid van de Kamer voor steun van het kabinet tekent. We kennen wel de 'motie van afkeuring', waarin het gevoerde beleid wordt afgekeurd, en de 'motie van wantrouwen' waarin het wantrouwen tegen het voorgenomen beleid of tegen een bewindspersoon wordt uitgesproken. Als een meerderheid van de Tweede Kamer een motie van wantrouwen of afkeuring aanneemt, moet het kabinet (dan wel de betrokken bewindspersoon) aftreden.
Home